Όνειρα χαράς και λύπης από ένα παιδί του πολέμου, του ξεριζωμού…

scan5Εξήντα εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σήμερα ξεριζωμένοι από τις εστίες τους σε όλο τον κόσμο. Ανάμεσά τους παιδιά εκτεθειμένα συχνά σε απειλές όπως η εκμετάλλευση, το τράφικινγκ, η παιδική εργασία,  επιδίδονται σε έναν καθημερινό αγώνα επιβίωσης.

Πολλά από αυτά έχουν περάσει σχεδόν όλη τους τη ζωή σε καταυλισμούς.

Εκείνη τη νύχτα το κρύο ήταν τόσο τσουχτερό που ο μικρός Φερναντίτο ήταν αδύνατον να κλείσει μάτι. Το παγκάκι ποτέ δεν υπήρξε  το ιδανικό κρεβάτι για ένα παιδί, πόσο

μάλλον όταν το χτυπάει ο τσουχτερός βοριάς! Με τα μάτια του ορθάνοιχτα ψάχνει,

ψάχνει  ένα καλύτερο μέρος να κουρνιάσει.

Οι λίγοι περαστικοί αδιαφορούν γι’ αυτό το παιδί. Παιδί του δρόμου είναι άλλωστε, τι τους νοιάζει;

Ένα παλιό βαγόνι, βαλμένο για διακόσμηση, είναι το τωρινό του σπίτι. Ο μικρός Φερναντίτο δεν είχε κανέναν στη ζωή. Οι γονείς του και τ’ αδέλφια του σκοτώθηκαν στον πόλεμο, όταν ένας όλμος τρύπησε τη στέγη του σπιτιού τους. Ο ίδιος σώθηκε από θαύμα και από τότε ήξερε καλά ότι ήταν μόνος του. Έφτασε  στον προορισμό του  που  είναι η αρχή ενός άλλου ταξιδιού, όχι το τέλος του δρόμου.

Κάποιοι γνωστοί τον είχαν φέρει σε μια άλλη πατρίδα, πιο φιλική γι’ αυτόν, μακριά από τις σφαίρες του πολέμου. Έφτασε  στον προορισμό του,  και ταυτόχρονα έφτασε στην αρχή  ενός άλλου ταξιδιού, όχι στο τέλος της διαδρομής του. Πρέπει  να χαμογελάσει κάποια στιγμή με την ψυχή του, να συνεχίσει  να παίζει και να ονειρεύεται.

Η καθημερινότητα σκληρή, μόνο το βράδυ τα όνειρα τον συντροφεύουν, όνειρα τρελά, όνειρα πολλά, όνειρα γεμάτα παιχνίδια και παιδιά…

scan10Ο μικρός Φερναντίνο δε θα σταματήσει ποτέ να ονειρεύεται. Να ονειρεύεται πως κάποια μέρα το χαμόγελο θα έρθει στα χείλη του. Πως κάποτε θα αποκτήσει  ένα ζεστό όμορφο σπιτικό με δυο μεγάλες αγκαλιές. Κι εκείνη η μέρα θα έρθει… μόλις το πιστέψει βαθιά…

Το παραμύθι της κ. Νατάσσας Συμεωνίδου-Θάνου με εικόνες από τη Μαρία Φλωριάν, έρχεται την πιο κατάλληλη στιγμή να μιλήσει για την αγάπη και τη συνεργασία, την αλληλέγγυα στάση των ανθρώπων στην Ελλάδα απέναντι στο μεγαλύτερο προσφυγικό ρεύμα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μια ιστορία που μας κάνει να  αναρωτηθούμε για τα μικρά και τα μεγάλα της ζωής. Μια συγγραφέας που αγγίζει τις δικές μας ψυχές και μια εικονογράφος που…ζωγραφίζει υπέροχα τα όνειρα!

γράφει: Άννα Παππά
δασκάλα-συγγραφέα

 

ISBN:978-618-5123-14-7
Σελίδες: 56

Πολυτελής έγχρωμη έκδοση εκτυπωμένη σε βρώσιμο χαρτί με ασφαλή ατοξικά χρώματα.

Αγοράστε το μέσω του αυτοματοποιημένου συστήματος πώλησης fylatos.com, προσθέτοντας το στο καλάθι ή με τηλεφωνική παραγγελία στο 2310-821622. Τα μεταφορικά είναι ΔΩΡΕΑΝ για όλη την Ελλάδα και για 62 χώρες του εξωτερικού.

 

Το μεγαλύτερο λάθος είναι να μην αναγνωρίζουμε τα λάθη των άλλων, «Η ώρα…της λαθογραφίας», πρόταση

graphic1Άννα Παππά
δασκάλα-συγγραφέας

Μερικές σκέψεις με αφορμή το παραμύθι της Χριστίνας Κανάρια «Ώρα …για λαθογραφία»

Μπορούν τα παιδιά μας να κάνουν λάθη ορθογραφικά;
Επιτρέπουμε, ως παιδαγωγοί, στους μαθητές μας να κάνουν λάθη;
Γνωρίζουμε ότι το λάθος έχει μέγιστη παιδαγωγική αξία;
Πρέπει οι μαθητές να θεωρούν την ορθή γραφή ως το πιο δύσκολο μάθημα του σχολείου; Να γίνεται εφιάλτης η ώρα της ορθογραφίας;

Σκεφθήκαμε ποτέ την «ώρα της λαθογραφίας» και πώς η λαθογραφία θα ελευθερώσει τα παιδιά μας; Μπορούμε να τους διδάξουμε μέσα από τα λάθη τους;

Τα λάθη, για το μυαλό του ανθρώπου, είναι ό,τι το νερό για τα χέρια του: όσο και αν προσπαθεί να το κρατήσει εκεί, πάντα κάτι θα ξεφεύγει, έστω μια σταγόνα.

Γιατί τελικά φυλακιζόμαστε μέσα σε αυτό το πιεστικό συναίσθημα του «όλα πρέπει να γράφονται σωστά»; Μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτό το πλαίσιο, και αν ναι, σε τι θα μας ωφελήσει τελικά;

Πώς νιώθουμε όταν συνειδητοποιούμε ότι κάνουμε λάθος;
Οι περισσότεροι, από μικρή ηλικία,  όχι μόνο προσπαθούμε να αποφύγουμε τα λάθη αλλά αισθανόμαστε ντροπή, αισθανόμαστε μειονεκτικοί, ακόμη και για ένα ασήμαντο λαθάκι. Και εάν αυτό επαναληφθεί, τα αρνητικά συναισθήματα διογκώνονται και συμπιέζουν με το βάρος τους όλα τα θετικά συναισθήματα της ψυχικής μας παρακαταθήκης.

Είναι αυτό σωστό; Είναι πράγματι αυτός ο πραγματικός ρόλος του λάθους, και μάλιστα όταν αφορά σε μαθητή;
Μπορούμε να  βοηθήσουμε τα παιδιά να γίνουν λειτουργικά και να ανακτήσουν την αυτοπεποίθησή τους, καθώς η γραφή αποτελεί τον αρτιότερο τρόπο έκφρασης;

Ερωτήματα που αναζητούν απαντήσεις, σχεδόν καθημερινά στη σχολική μας πραγματικότητα…

Ας αφήσουμε τα παιδιά να εκφραστούν χωρίς να σκέφτονται τα τυχόν ορθογραφικά λάθη, που στις περισσότερες φορές είναι πολλά. Ας πούμε μπράβο για τις σκέψεις τους, τις ιδέες τους! Ας πούμε μπράβο για την τόλμη τους να γράψουν και να περιγράψουν.

Θα ακολουθήσει η έρευνα μέσα από το παιχνίδι να εντοπίσουν το λάθος που σύντομα και χωρίς πίεση, μπορεί να γίνει το σωστό… Γιατί η ορθογραφία μαθαίνεται μέσα από την έρευνα.
Πολλές φορές διαβάζοντας το γραπτό μας κείμενο, διορθώνουμε άμεσα τα λάθη μας. Το ίδιο συμβαίνει και στα παιδιά μας…

Ας δημιουργήσουμε το «κουτί της λαθογραφίας», αλλά και αυτό της «σωστογραφίας…» και ας ανακαλύψουμε μέσα σε αυτά την ορθογραφία!

Όλοι μαζί χρησιμοποιώντας το εικονογραφημένο λεξικό βρίσκουμε τις ορθογραφημένες λέξεις και ρίχνουμε στο ένα κουτί τις λάθος και στο άλλο τις σωστές. Και το παιχνίδι αρχίζει…

Έχουμε φτιάξει τις κούκλες των φθόγγων και παίζοντας με τις κούκλες επιχειρηματολογούμε για το σωστό και το λάθος. Προσπαθούμε να καταλάβουμε γιατί γράφεται έτσι η λέξη. Φτιάχνουμε το ποιηματάκι του λάθους και του σωστού.

Στη συνέχεια  κάνουμε ζευγαράκια τη λάθος με τη σωστή λέξη και το γραμματάκι που κάναμε λάθος στη σωστά ορθογραφημένη λέξη το ζωγραφίζουμε, το χρωματίζουμε.

Μετά γράφουμε σε καρτέλες τις λέξεις, ξεχωρίζοντας το θέμα από την κατάληξη, με χρώματα, και μάλιστα το γράμμα που μας δυσκόλεψε περισσότερο, το κάνουμε μεγαλύτερο και χρωματιστό. Όλες αυτές οι καρτέλες κοσμούν την αίθουσά μας όλη τη σχολική χρονιά, μαζί με τις εικονοΐστορίες.

Χρησιμοποιώντας τις καρτέλες και εικόνες φτιάχνουμε τα δικά μας παραμύθια.

Μπορούμε να φτιάξουμε και σταυρόλεξα επιδαπέδια με τις καρτέλες μας και να δημιουργήσουμε το δικό μας παιχνίδι, ακόμη και για την ώρα του διαλείμματος.

Είναι σίγουρο ότι στο τέλος της χρονιάς το κουτί της λαθογραφίας θα έχει μείνει με λίγες λέξεις, σχεδόν άδειο!!!

Αφορμή για την ώρα της λαθογραφίας και την απελευθέρωση των παιδιών μπορεί να μας δώσει το όμορφο έμμετρο παραμύθι της Χριστίνας Κανάρια «Ώρα… για λαθογραφία» με ζωγραφιές της Πωλίνας Παπανικολάου, από τις Εκδόσεις Φυλάτος.
Ένα παραμύθι αφιερωμένο στα παιδιά που δεν φοβούνται το λάθος.
Αχ αυτή η ορθογραφία…
Είναι φορές που χωρίς λόγο και αιτία
δημιουργεί στα παιδιά μεγάλη αγωνία
και κάνει δύσκολες τις ώρες στα θρανία.
Έτσι και η Χρυσή,
μια μαθήτρια μικρή,
διαβάζει μέχρι το βράδυ πολύ αργά
μα το επόμενο πρωί όλα τα ξεχνά!
Τι θα αλλάξει όμως στη ζωή τη σχολική
που θα της πάρει τη λύπη την πολλή;

Το παραμύθι της Χριστίνας Κανάρια διατίθεται εδώ

7.000 σχολικά βιβλία από το 1856 έως το 1982

intro-1Είναι online πάνω από 7.000 σχολικά βιβλία από το 1856 έως το 1982, τα περισσότερα σε pdf.  Για τους παλαιότερους εξ ημών, τα σχολικά μας βιβλία, διατηρημένα σε ψηφιακή μορφή, μερικά πραγματικά σπάνια, που ούτε σε παλαιοβιβλιοπωλεία δε μπορεί πλέον να βρει κανείς… Πολύ καλή δουλειά.  Συν τοις άλλοις, αναδεικνύει για τα έργα πληροφορικής που γίνονται, πόσο σημαντικό είναι *όλο* το περιεχόμενο να είναι online, πάντα διαθέσιμο, σε όλους, άμεσα, με πλούσια μεταδεδομένα. Μακάρι και σε άλλα.  Υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης σε επίπεδο ευχρηστίας κλπ, όμως ο πλούτος γνώσης των σχολικών μας χρόνων είναι πλέον διαθέσιμος στο Internet http://elibrary.iep.edu.gr/.

Το σχολικό βιβλίο από την Επανάσταση ως τη Μεταπολίτευση. Κάνε κλικ εδώ για τη χρονογραμμή που παρουσιάζονται ορισμένα από τα πιο χαρακτηριστικά σχολικά βιβλία (κυρίως αναγνωστικά και εγχειρίδια Ιστορίας) που διδάχθηκαν στα ελληνικά σχολεία από τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους ως την περίοδο της μεταπολίτευσης.

«Τι είναι ένα σχολικό εγχειρίδιο;» κάνε κλικ εδώ

πηγή:edu.ellak.gr

Στρατηγικές για την εκμάθηση της παιδικής συναισθηματικής νοημοσύνης

E.Q. και I.Q.

Μέχρι πριν μερικά χρόνια οι περισσότεροι γονείς πίστευαν ότι το να φροντίσουν για την πνευματική και νοητική πρόοδο τον παιδιών τους αποτελούσε κύριο μέλημα στον σκοπό τους να δημιουργήσουν αυτάρκεις και ικανούς ανθρώπους. Ωστόσο, είναι η θεωρία της συναισθηματικής νοημοσύνης (EQ), η οποία έγινε ευρέως γνωστή από τον δρ. Daniel Goleman, ψυχολόγο στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαντ, που βρίσκει όλο και περισσότερους υποστηρικτές τα τελευταία χρόνια, καθώς έμπρακτα αποδεικνύεται πως η πραγματική ευφυΐα -αυτή που πραγματικά μας «πάει μπροστά»- δεν είναι μόνο διανοητική (ΙQ).

αρχείο λήψης

Ο Goleman ορίζει την συναισθηματική νοημοσύνη ως την «ικανότητα να αναγνωρίζει κανείς τα δικά του συναισθήματα, να τα κατανοεί και να τα ελέγχει. Είναι επίσης, η ικανότητα να αναγνωρίζει και να κατανοεί τα συναισθήματα των ανθρώπων γύρω του και να μπορεί να χειρίζεται αποτελεσματικά τόσο τα δικά του συναισθήματά του όσο και τις διαπροσωπικές του σχέσεις». Στο ομώνυμο βιβλίο του γράφει πως «η οικογενειακή ζωή είναι το πρώτο σχολείο της συναισθηματικής μάθησης».

Με αφορμή τον σημαντικό ρόλο των γονιών ο δρ. John Gottman, καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, δημοσιεύει το 1997 το βιβλίο «Η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών». Τα συμπεράσματα του βιβλίου βασίζονται σε εικοσαετείς έρευνες και μελέτες πάνω στην αλληλεπίδραση γονιών-παιδιών και από αυτές προκύπτουν συμπεράσματα που συγκλίνουν στο ότι «οι γονείς που προσφέρουν στα παιδιά τους καθοδήγηση στον κόσμο των συναισθημάτων μεγαλώνουν συναισθηματικά υγιέστερα παιδιά. Παιδιά πιο ανθεκτικά και ευπροσάρμοστα. Παιδιά που σαφώς λυπούνται ή φοβούνται ή θυμώνουν όπως όλα τα παιδιά, αλλά είναι πιο ικανά να χαλαρώνουν, να βγαίνουν από την δύσκολη θέση και να συνεχίζουν τις παραγωγικές τους δραστηριότητες. Με άλλα λόγια, παιδιά που διαθέτουν περισσότερη συναισθηματική νοημοσύνη».

 

Η εκμάθηση της παιδικής συναισθηματική νοημοσύνης στην πράξη

Tο EQ αναπτύσσεται σταδιακά και σε οποιαδήποτε ηλικία. Έτσι, είναι στο χέρι πρώτα των γονιών να δημιουργήσουν τις βάσεις ώστε τα παιδιά τους να έχουν καλή σχέση πρώτα με τον ίδιο τους τον εαυτό και έπειτα με τους άλλους. Να γίνουν οι «συναισθηματικοί τους μέντορες». Πώς θα το πετύχουν αυτό; Ο δρ. Gottman αναφέρει τα χαρακτηριστικά των γονιών που εφαρμόζουν την συναισθηματική αγωγή:

-Βλέπουν τα αρνητικά συναισθήματα των παιδιών τους ως μία ευκαιρία για επικοινωνία και τρυφερότητα. Αφιερώνουν, λοιπόν, χρόνο σε ένα λυπημένο, θυμωμένο ή φοβισμένο παιδί για να εκφράσει τα συναισθήματά του. Με τον ίδιο τρόπο αντιδρούν σε κάθε συναισθηματική κατάσταση του παιδιού.

-Μιλούν καθησυχαστικά στο παιδί. Το βοηθούν να κατονομάσει το συναίσθημα που νιώθει, ενώ θέτουν όρια ως προς την έκφραση του συναισθήματος (π.χ. εξηγούν στο παιδί ότι το να σπάσει όλα του τα παιχνίδια δεν αποτελεί λύση στον θύμο του. Το να συζητήσει, όμως, μαζί τους γιατί είναι θυμωμένο μπορεί να βοηθήσει να νιώσει καλύτερα).

-Έχουν επίγνωση και εκτιμούν τα δικά τους συναισθήματα. Έτσι, δεν συγχύζονται ή αγχώνονται όταν τα παιδιά τους εκφράζουν τα συναισθήματά τους –γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν.

-Αυτό που κάνουν είναι να παίρνουν σοβαρά τα συναισθήματα των παιδιών τους, χωρίς να τους λένε πώς πρέπει να αισθάνονται ούτε αναλαμβάνουν εκείνοι να λύσουν μόνοι τους το πρόβλημα του παιδιού. Αντίθετα, του δείχνουν τον τρόπο να το κάνει εκείνο.

Το αποτέλεσμα αυτής της καθοδήγησης είναι τα παιδιά να μάθουν να εμπιστεύονται (τον εαυτό τους και τους γονείς τους) και να χειρίζονται τα συναισθήματά τους. Να λύνουν μόνα τους τα προβλήματά τους και έτσι να αποκτούν αυτοεκτίμηση.

images (1)

Συναισθηματική νοημοσύνη και σχολικές επιδόσεις

Τα παραπάνω στοιχεία στον χαρακτήρα των παιδιών θα τα βοηθήσουν και στις σχολικές τους επιδόσεις, όπως σχετικά σημειώνει ο Παιδοψυχολόγος – Νευροψυχολόγος Παίδων κ. Σήφης Κουράκης, ο οποίος επίσης βασίζει τις απόψεις του στο βιβλίο του Gottman. «Η εμπιστοσύνη στον εαυτό του, η περιέργεια για να ανακαλύψει νέες ιδέες, η πρόθεση να προχωρήσει σε πράξεις, ο αυτοέλεγχος των κινήσεών του, η αρμονικότητα στην σχέση του με τους άλλους, η ικανότητα επικοινωνίας (ιδιαίτερα με τους συνομηλίκους του) και η συνεργασιμότητα στα πλαίσια των ομαδικών δραστηριοτήτων είναι όλα στοιχεία υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνης, απαραίτητα για να τα πηγαίνουν πάντα καλά στο σχολείο.»

 

Οι στρατηγικές της συναισθηματικής νοημοσύνης

Αυτό ουσιαστικά που θέλουν να πουν οι παιδοψυχολόγοι, πέρα από θεωρίες και συμβουλές, είναι ότι η σωστή διαπαιδαγώγηση απαιτεί κάτι περισσότερο από την διάνοια, από την σκέψη –απαιτεί συναίσθημα. Κανείς δεν αμφισβητεί την αγάπη του γονιού προς το παιδί, όμως από την επιθυμία να μεγαλώσουμε παιδιά με συναισθηματική νοημοσύνη μέχρι αυτό να γίνει τελικά πράξη η απόσταση συχνά είναι μεγάλη. Έτσι, καταλήγοντας στο βιβλίο του, ο J.Gottman απαριθμεί τις παρακάτω στρατηγικές που από κλινικές παρατηρήσεις αποδεικνύονται χρήσιμες στην εφαρμογή της συναισθηματικής αγωγής:

  1. Αποφύγετε τις υπερβολικές επικρίσεις, τα ταπεινωτικά σχόλια ή τον χλευασμό κατά την επικοινωνία σας με το παιδί.
  2. Χρησιμοποιήστε την «κλιμάκωση» και τον έπαινο όταν τα παιδιά σας μαθαίνουν να κάνουν κάτι σωστά.
  1. Αγνοήστε τις «γονεϊκές σας προτεραιότητες» -μάθετε π.χ. στο παιδί σας να τακτοποιεί το δωμάτιό του λέγοντας «υπάρχουν παιχνίδια πεταμένα σε όλο το δωμάτιο» και όχι «είσαι πολύ ακατάστατος!».
  2. Δημιουργήστε με τον νου σας έναν «χάρτη» της καθημερινής ζωής του παιδιού σας –δηλαδή, να ξέρετε με ποιους ανθρώπους συναναστρέφεται κάθε μέρα, σε ποια μέρη συχνάζει, πώς περνά τον ελεύθερο χρόνο του. Έτσι θα μπορείτε να κατανοήσετε καλύτερα τα συναισθήματα που δε μπορεί να εκφράσει.
  3. Αποφύγετε να «συνταχθείτε με τον εχθρό» -π.χ. αν η υπέρβαρη κόρη σας επιστρέψει σπίτι στεναχωρημένη επειδή η δασκάλα γυμναστικής την χλεύασε για το βάρος της, μην πάρετε το μέρος της δασκάλας, όσο κι αν πιστεύετε ότι η μικρή πρέπει να αδυνατίσει.
  4. Σκεφθείτε τις εμπειρίες των παιδιών σας σε σχέση με παρόμοιες εμπειρίες ενηλίκων, για να μπορέσετε να καταλάβετε πώς νιώθουν.
  5. Μην προσπαθήσετε να επιβάλλετε τις δικές σας λύσεις στα προβλήματα του παιδιού –βοηθήστε να βρει αυτές που ταιριάζουν στον χαρακτήρα του.
  6. Ενδυναμώστε το παιδί προσφέροντάς του επιλογές και σεβόμενοι τις επιθυμίες του.
  7. Συμμεριστείτε τα όνειρα και την φαντασία του παιδιού σας.
  8. Να είστε ειλικρινείς με το παιδί σας.
  9. Διαβάστε μαζί με το παιδί σας παιδική λογοτεχνία –και να είστε υπομονετικοί καθ’ όλη την διάρκεια της διαδικασίας.
  10. Κατανοήστε τη θεμελιακή βάση της γονεϊκής σας εξουσίας –φροντίστε αυτή να είναι ο συναισθηματικός δεσμός σας με το παιδί και όχι οι απειλές και οι ταπεινώσεις.
  11. Πιστέψτε στη θετική φύση της ανάπτυξης του ατόμου –οι εγκέφαλοι των παιδιών είναι από την φύση τους φτιαγμένοι για να αναζητούν ασφάλεια και αγάπη, γνώση και κατανόηση.

 

Παιδική Λογοτεχνία και συναισθηματική νοημοσύνη

Κατά την ανάγνωσή μας, προτρέπουμε το παιδί:

  1. Να αναγνωρίσει τα συναισθήματα και τις συναισθηματικές αντιδράσεις των ηρώων: «Πώς ένιωσε όταν έγινε αυτό;», «Τι νομίζεις ότι της συμβαίνει;», «Πώς θα ένιωθες αν αυτό συνέβαινε σε σένα;».
  2. Να ονομάσει ή να ζωγραφίσει τα συναισθήματα αυτά. Το παιδί μπορεί να βοηθηθεί και από την εικονογράφηση, εντοπίζοντας τα πρόσωπα των χαρακτήρων, τη στάση του σώματός τους κ.λπ. Έτσι, μαθαίνει να «διαβάζει» τα διάφορα συναισθήματα στους άλλους.
  3. Να αναφέρει αν ποτέ ένιωσε/ βίωσε κάτι αντίστοιχο, όπως ο ήρωας/η ηρωίδα της ιστορίας. Δεν πιέζουμε το παιδί να μας μιλήσει. Στα πλαίσια αυτά, μιλήστε και για τα δικά σας συναισθήματα στο παιδί.
  4. Να μη δρα παρορμητικά και να βρίσκει εναλλακτικούς τρόπους να εκφράζει τα συναισθήματά του.
  5. Να μάθει να λύνει τα προβλήματά του. Ως παραδείγματα ή αντιπαραδείγματα επίλυσης διαφόρων προβλημάτων, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τους ήρωες/τις ηρωίδες της ιστορίας.
  6. Να σκέφτεται θετικά για τον εαυτό του.

images

Γονείς και εκπαιδευτικοί οφείλουν να προσπαθούν να αποτελούν μοντέλα προς μίμηση. Για το λόγο αυτό, πρέπει οι ίδιοι να είναι σε θέση να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τα δικά τους συναισθήματα, να δείχνουν κατανόηση για τα συναισθήματα των άλλων και επιλέγουν κατάλληλες συμπεριφορές που να ανταποκρίνονται σε αυτά…

Τέλος, οι εκπαιδευτικοί μπορούν μέσα από ειδικά σχεδιασμένες δραστηριότητες και στοχευμένες δράσεις να αναπτύξουν τη συναισθηματική νοημοσύνη των μαθητών/μαθητριών.

 

Πηγή: http://www.clickatlife.gr/

Επιμέλεια: Σίσκου Γραμματία, εκπαιδευτικός, MSc Παιδικό Βιβλίο

ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΑ: Γιατί οι μεγάλοι λένε ότι «πρέπει» να διαβάζουμε βιβλία

Γράφει: Ελένη Γαρυφαλάκη
Σύμβουλος Αγωγής & Εκπαίδευσης
ΜΑ σε Γλωσσικές Διαταραχές

Η αγωνία των γονιών και των δασκάλων είναι πώς θα κάνουν τα παιδιά να διαβάζουν βιβλία και η άμυνα των παιδιών είναι γιατί “πρέπει” να διαβάζουν βιβλία! Κατανοητή η αγωνία, αλλά δεν είναι λογική και η ερώτηση των παιδιών;

Σαν εκπαιδευτικός έχω ασχοληθεί πολύ με δραστηριότητες φιλαναγνωσίας, δημιουργικής γραφής, αλλά και οργάνωσης παιδικών βιβλιοθηκών σε σχολεία της Ελλάδας και του εξωτερικού. Από την εμπειρία μου, με τις κατάλληλες δραστηριότητες και τη σωστή αντιμετώπιση μπορεί να βρεθεί η μέση οδός και τα παιδιά να αρχίσουν τελικά να απολαμβάνουν την επαφή τους με τα βιβλία.

Γιατί οι μεγάλοι λένε ότι «πρέπει» να διαβάζουμε βιβλία;
Για να σκεφτούμε διάφορες απαντήσεις:

– Μήπως για να μάθουμε να «διαβάζουμε καλά»;
Μάλλον όχι, γιατί ούτως ή άλλως τεχνικές ανάγνωσης μαθαίνουμε σε μεγαλύτερη ηλικία και είναι πολύ σύντομο το στάδιο αυτό στη ζωή ενός αναγνώστη.

– Μήπως για να μάθουμε πολλά πράγματα;
Πράγματα μαθαίνουμε κι όταν κάνουμε περίπατο στη φύση, όταν αθλούμαστε, όταν κάνουμε χειροτεχνίες ή όταν παίζουμε ένα μουσικό όργανο. Κανένα από τα παραπάνω δε χρησιμοποιεί βιβλία (αν και μπορεί, βέβαια!), αλλά μπορείς να μάθεις τόσα πολλά καινούρια πράγματα ή να γίνουν αφορμή να μάθεις και πράγματα με βιωματικό τρόπο που αν χρησιμοποιούσες βιβλία θα δυσκολευόσουν πολύ!

– Μήπως για να γίνουμε εξυπνότεροι;
Δεν υπάρχει καμία απολύτως επιστημονική έρευνα που να αποδεικνύει κάτι τέτοιο. Οι γονείς και οι δασκάλοι συνηθίζουν να συντηρούν αυτό το μύθο, γιατί θεωρούν ότι αυτός που διαβάζει βιβλία είναι σοφός και πανέξυπνος. Δε σημαίνει, όμως, ότι οι γονείς και οι δάσκαλοι έχουν πάντα δίκιο…
Τότε γιατί να διαβάζουμε βιβλία;

Είναι μια ωραία ερώτηση! Η αλήθεια είναι ότι δεν πρέπει να διαβάζουμε βιβλία, αλλά είναι ωραίο να διαβάζουμε και μας βοηθά σε μερικά πράγματα.

laptop-315048_1280Για να δούμε σε ποια:

– Δίνει «τροφή» στη φαντασία μας και μπορούμε να κάνουμε την πραγματικότητα πιο παραμυθένια και πιο ταξιδιάρικη! Τα ομορφότερα βιβλία είναι αυτά που μιλάνε για τα πιο τρελά και εξωπραγματικά πράγματα που δεν τα βάζει εύκολα η φαντασία του ανθρώπου!

– Μπορούμε να μιλάμε πιο όμορφα και να χρησιμοποιούμε λέξεις και εκφράσεις που μας άρεσαν όταν τις διαβάσαμε. Έτσι, ο λόγος μας δεν είναι βαρετός και στους άλλους αρέσει να ακούνε αυτό που έχουμε να πούμε, γιατί όχι μόνο ακούγεται ωραία, αλλά το καταλαβαίνουν και καλύτερα.

– Μπορούμε να γράφουμε σωστά, γιατί βλέπουμε τις λέξεις και τις θυμόμαστε καλύτερα. Δεν είναι πιο εύκολο να βλέπουμε τις λέξεις που λένε αγαπημένοι μας ήρωες και να τις θυμόμαστε απ’ το να πρέπει να τις μάθουμε απέξω για ορθογραφία στο σχολείο;

– Γνωρίζουμε άλλους κόσμους, τις σκέψεις άλλων ανθρώπων και το πώς αντιδρούν άλλοι σε κάποιες καταστάσεις που μας δημιουργούν πρόβλημα. Έτσι, μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι φίλοι, καλύτερα αδέλφια, καλύτεροι άνθρωποι! Είναι σαν να ταξιδεύουμε με τη σκέψη, όχι μόνο σε άλλους τόπους, αλλά και μέσα στο μυαλό άλλων ανθρώπων!

– Μπορούμε να βρούμε εύκολα και γρήγορα απαντήσεις σε ερωτήσεις που έχουμε για το τι συμβαίνει γύρω μας. Δε συμφωνείτε ότι το να ψάχνουμε μόνοι μας για απαντήσεις μας βοηθά να μαθαίνουμε καλύτερα απ’ το να μας βάζουν να μαθαίνουμε σελίδες επί σελίδων απέξω στο σχολείο;

– Προσφέρουν ένα κάρο ιδέες για να δημιουργήσουμε καινούρια πράγματα! Από βιβλία μπορείς να μάθεις να μαγειρεύεις, να κάνεις χειροτεχνίες, να δεις σχέδια και ζωγραφιές, ακόμα και να γράψεις τη δική σου ιστορία ή το δικό σου ποίημα από μια έμπνευση που σου έδωσε μια άλλη ιστορία που διάβασες.

– Είναι απλά τόσο απολαυστικό να κάθεσαι κάτω από τη σκιά ενός δέντρου, εκεί που σκάει το κύμα ή σε μια ζεστή γωνιά στο καθιστικό ή στο κρεβάτι σου και να διαβάζεις μια όμορφη ιστορία!

πηγή

Ο δεκάλογος για τη δημιουργία ενός «μικρού αναγνώστη»

mum-reading

  • Διαβάστε βιβλία µαζί µε τα παιδιά σας. Όχι µόνο θα   τα βοηθήσει να βελτιώσουν τις αναγνωστικές τους ικανότητες αλλά είναι και µια σπουδαία ευκαιρία να περάσετε ευχάριστα µαζί. Το άνοιγµα ενός βιβλίου είναι η αρχή µιας περιπέτειας, ποτέ  δεν ξέρετε τι µπορεί να ανακαλύψετε στις σελίδες του.
  • Συνεχίστε   να διαβάζετε ιστορίες στα παιδιά σας, ακόμη κι όταν μαθαίνουν να διαβάζουν   µόνα τους. Το βρίσκουν διασκεδαστικό και κυρίως τα ενθαρρύνει. Το παιδί σας   δε θα είναι ποτέ πολύ µεγάλο για να ακούσει και να απολαύσει µια καλή   ιστορία.
  • Διαβάστε   αργά και εκφραστικά. Προσπαθήστε να χρησιμοποιείτε διαφορετικές φωνές για   διαφορετικούς χαρακτήρες.
  • Γνωρίστε   στα παιδιά σας διαφορετικά είδη βιβλίων· κλασική λογοτεχνία, εικονογραφημένες   ιστορίες, κόµικς, ποίηση, βιβλία γνώσεων.
  • Προσπαθήστε   να τους διαβάζετε την ίδια ώρα κάθε µέρα. Πριν το βραδινό ύπνο είναι µια   σπουδαία ώρα για να μοιραστείτε µαζί τους µια ιστορία. Γιατί να µην αφήσετε   το παιδί σας να επιλέξει το βιβλίο που θα διαβάσετε;
  • Μην σας   απασχολεί το αναγνωστικό επίπεδο. Τα παιδιά απολαμβάνουν εξίσου, και βιβλία   που θα ήταν γι’ αυτά πολύ δύσκολο να τα διαβάσουν µόνα τους.read-316507_1280
  • Καθώς το   παιδί σας θα εμπιστεύεται περισσότερο τον εαυτό του για να διαβάσει, μπορείτε   να αντιστρέψετε τους ρόλους και να διαβάζει εκείνο σε εσάς τη συνέχεια της   ιστορίας. Ενθαρρύνετε το παιδί σας –πέστε του πόσο καλά διαβάζει, δείξτε   ενδιαφέρον και ενθουσιασµό για το βιβλίο του και να είστε σίγουροι ότι θα   θέλει να διαβάσει περισσότερο!!!
  • Συζητήστε   µαζί τους για τα βιβλία, ρωτήστε τα τι πιστεύουν πως θα συµβεί στη συνέχεια ή   ποιο κοµµάτι του βιβλίου τους άρεσε ή τα διασκέδασε περισσότερο.
  • Τι αρέσει   στα παιδιά σας; Tα ζώα, τα σπορ, η επιστήμη; Κάντε τους έκπληξη µε βιβλία ή   περιοδικά µε θέµα τα ενδιαφέροντά τους ή τις αγαπημένες τους δραστηριότητες.
  • Επισκεφθείτε   µαζί το βιβλιοπωλείο ή τη βιβλιοθήκη. Ζητήστε από τον/την υπεύθυνο βοήθεια   για να επιλέξετε βιβλία που τα παιδιά σας θα ευχαριστηθούν. Προτρέψτε τα να   γίνουν µέλη δανειστικής βιβλιοθήκης .

πηγή

Η δύναμη της εικόνας στα εικονογραφημένα βιβλία για παιδιά

Το εικονογραφημένο βιβλίο για παιδιά, με τις υποκατηγορίες του (illustrated book και picture-book), αποτελεί το πρώτο ευχάριστο ανάγνωσμα για παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Ωστόσο, η σημασία του συχνά παραγκωνίζεται, τόσο από τους εκπαιδευτικούς όσο και από τους ίδιους τους γονείς, οι οποίοι το θεωρούν «παιδιάστικο», «πολυτέλεια», ή και «ανούσιο».

87769

Η παιδαγωγική επιστήμη αντικρούει τις άτοπες αυτές θεωρήσεις, τονίζοντας ότι η επαφή των παιδιών με εικονογραφημένα βιβλία αναδεικνύεται ως μια αναγκαιότητα για την ομαλή ψυχοπνευματική ανάπτυξη τους. Τα picture books (βιβλία με εικόνες και ελάχιστο ή καθόλου κείμενο) είναι εκείνα που φέρνουν το παιδί σε μια πρώτη επαφή με τον κόσμο των βιβλίων. Επειδή είναι συνήθως μικρά και εύχρηστα, μαλακά και ορισμένες φορές εύπλαστα, προσελκύουν τα νήπια καθώς και τα παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας. Πολλές φορές μάλιστα, ένα τέτοιο βιβλίο μπορεί να αποτελέσει το μεταβατικό αντικείμενο* του παιδιού.

Επίσης, τα βιβλία αυτά μπορούν να αποτελέσουν το ερέθισμα για να ξεκινήσει κάποια συζήτηση μεταξύ ενήλικα και παιδιού σχετικά με διάφορα θέματα που μπορούν να το απασχολούν. Στα πλαίσια αυτά, το παιδί μπορεί να πραγματοποιήσει διάφορες συνδέσεις μεταξύ του φανταστικού (αυτού που παρουσιάζεται στο βιβλίο) και του πραγματικού (καθημερινότητα), αλλά και να θέσει διάφορα ερωτήματα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην ευαίσθητη αυτή ηλικία, τα νήπια  ξεκινούν να διαμορφώνουν μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τον κόσμο που τα περιβάλλει.

Σύμφωνα με τη θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης του Gardner, με το εικονογραφημένο βιβλίο αναπτύσσεται η χωροταξική/χωροαντιληπτική ικανότητα των παιδιών. Παράλληλα, καλλιεργείται η φαντασία τους και η κριτική τους ικανότητα. Στο σημείο αυτό, αξίζει να αναφέρουμε ότι η εικονογράφηση δε συνοδεύει μόνο το κείμενο, μπορεί να το εμπλουτίζει, να το ανατρέπει, να το παρουσιάζει από την οπτική γωνία ενός άλλου ήρωα/ άλλης ηρωίδας κ.λπ. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η εικόνα βοηθά το παιδί να «επεξεργάζεται» καλύτερα όσα ακούει/διαβάζει: το παιδί μπορεί να κάνει υποθέσεις με βάση την εικόνα, να στοχαστεί, να μπει στη θέση ενός ήρωα/μιας ηρωίδας, να προβληματιστεί… Επομένως, «διαβάζει» την εικόνα ενεργητικά.

Τα εικονογραφημένα βιβλία μπορούν να αξιοποιηθούν και στην εκπαίδευση, συντελώντας στη γνωριμία του παιδιού με τη Ζωγραφική και τις εικαστικές τέχνες, αλλά και πλαισιώνοντας δραστηριότητες και σχέδια εργασίας. Με τον τρόπο αυτό, οι εκπαιδευτικοί έχουν τη «δύναμη» να καλλιεργήσουν το ενδιαφέρον των παιδιών για την τέχνη και για τα βιβλία (φιλαναγνωσία).

Όσον αφορά τα μεγαλύτερα και πιο σύνθετα εικονογραφημένα βιβλία (π.χ. λεξικά με εικόνες, εικονογραφημένες εγκυκλοπαίδειες), σημειώνουμε ότι τα βιβλία αυτά φαίνεται να είναι πιο εύληπτα καθώς οπτικοποιούν έννοιες που μπορεί να δυσκολεύουν τα παιδιά.

Τέλος, γονείς και παιδαγωγοί οφείλουν να έχουν κατά νου τη σημασία που έχει για το ίδιο το παιδί η εικόνα και η ζωγραφιά: το παιδί ζωγραφίζει κάτι για να εκφράσει αυτό που έχει στο μυαλό του, αυτό που δεν μπορεί να εκφράσει προφορικά ή γραπτά. Πολλές φορές, ακόμα και όταν έχει εμπλουτιστεί επαρκώς το λεξιλόγιό του και είναι σε θέση να μιλήσει ή ακόμα και να γράψει, προτιμά τη ζωγραφιά, προτιμά την εικόνα.

Σίσκου Γραμματία, εκπαιδευτικός, MSc Παιδικό Βιβλίο

 

*το συγκεκριμένο αντικείμενο στο οποίο το παιδί προσκολλάται και το οποίο δεν αποχωρίζεται, ειδικά στον ύπνο. Το παιδί αποζητά το αντικείμενο αυτό όταν βρεθεί σε στρεσογόνες καταστάσεις. Η απώλεια του προκαλεί έντονη δυσφορία, άγχος και κλάμα στο παιδί. Ο Winnicott αναφέρεται σε αυτό το αντικείμενο, με το οποίο το βρέφος δημιουργεί ένα δεσμό και μέσω του οποίου λαμβάνει ευχαρίστηση αλλά και καθησυχάζεται ως «μεταβατικό αντικείμενο». Επίσης, το αντικείμενο αυτό βοηθά το παιδί να αντέξει τον αποχωρισμό από τον γονιό (ειδικά κατά τον ύπνο) ενώ παράλληλα του μεταφέρονται από το παιδί καθησυχαστικές, σχεδόν μαγικές, ιδιότητες ως μέρος της προσπάθειας του παιδιού να ανεξαρτητοποιηθεί, να μάθει να ηρεμεί τον εαυτό του και σιγά σιγά να εσωτερικεύσει αυτή την ικανότητα για αυτό-καθησυχασμό αλλά και να δημιουργεί σχέσεις πλέον ως ξεχωριστό ον με άλλα αντικείμενα (έμψυχα/ άτομα ή άψυχα). Το μεταβατικό αντικείμενο είναι πολύ σημαντικό για την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού και αυτή η προσκόλληση στη βρεφική/νηπιακή ηλικία δεν πρέπει να ανησυχεί τους γονείς.

Πώς να διαλέξετε βιβλία για παιδιά σχολικής ηλικίας

Αυτό το καλοκαίρι διαβάστε πολλά βιβλία! Όχι μόνο το παιδί σας, αλλά και εσείς! Ο καλύτερος τρόπος για να παρακινήσετε το παιδί να διαβάζει είναι να δει κι εσάς να κρατάτε ένα βιβλίο στο χέρι.

a85ee060c975c17e5e8089c1e77ff2beοριζ

Πρώτη Σχολική Ηλικία (6-8 ετών)

Τα περισσότερα παιδιά μαθαίνουν να διαβάζουν στην πρώτη δημοτικού, κάποια αργούν και διαβάζουν στη δευτέρα, ενώ πολύ λίγα έχουν κατακτήσει πλήρως την ικανότητα ανάγνωσης στο νηπιαγωγείο. Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα, καλό είναι να διαλέξετε εικονογραφημένα βιβλία με ιστορία που αναπτύσσεται και εξελίσσεται και χαρακτήρες που ξεδιπλώνονται ζωντανά.

Είναι σημαντικό να δίνετε στο παιδί να διαβάζει μόνο του πιο απλά βιβλία, προκειμένου να αυτοματοποιήσει την ανάγνωση (δηλαδή να εξασκηθεί και να διαβάζει χωρίς να συλλαβίζει). Επίσης, σημαντικό είναι να διαβάζετε εσείς στο παιδί λίγο πιο «δύσκολα» βιβλία, για την καλύτερη κατανόηση του γραπτού λόγου και την ανάπτυξη της ακουστικής ικανότητας. Μερικοί εκδοτικοί οίκοι εκδίδουν βιβλία «πρώτης ανάγνωσης», όπως αναγράφεται στο εξώφυλλο: αυτό σημαίνει ότι πρόκειται για βιβλία με περισσότερο κείμενο και λιγότερη εικονογράφηση (μερικές φορές μπορεί να είναι απλώς σκίτσα), με απλή ιστορία και συνηθισμένο λεξιλόγιο, ώστε να μπορεί το μικρό παιδί να διαβάσει ανεξάρτητο.

Εκτός από μυθιστορήματα, υπάρχουν πολλά βιβλία πληροφοριών για τις μικρές τάξεις του δημοτικού. Προτιμήστε τα, αν ξέρετε ότι εκεί βρίσκονται τα ενδιαφέροντα του παιδιού σας και μην ανησυχήσετε επειδή δεν διαβάζει πιο κλασικά βιβλία με ιστορίες. Με αυτό τον τρόπο καλλιεργείτε την αναγνωστική ικανότητα του παιδιού, ενώ παράλληλα ικανοποιείται η περιέργεια του παιδιού για πιο σύνθετα θέματα.

27339-vivlio_250_2015_11_16_19_38_22_b

 

Παιδιά 9-12 ετών

Σε αυτές τις ηλικίες καλό είναι να λαμβάνει κανείς υπόψη το χαρακτήρα αλλά και τα ενδιαφέροντα του παιδιού, όταν του διαλέγει βιβλίο. Βιβλία με θέματα που αντλούν από την κοινωνική ζωή, την ιστορία, τις φιλίες, βιβλία που δείχνουν διαφορετικούς χαρακτήρες που έχουν να διαχειριστούν διάφορα θέματα στη ζωή τους, αλλά και βιβλία τα οποία έχουν γίνει κινηματογραφικές επιτυχίες είναι καλές επιλογές γι’ αυτή την ηλικία.

Βάλτε Ποικιλία στη Βιβλιοθήκη του Παιδιού!

Προσφέρετε στο παιδί σας ποικιλία βιβλίων! Δώστε στο παιδί να διαβάσει εικονογραφημένα βιβλία, παιδικές εγκυκλοπαίδειες και βιβλία με πληροφορίες, σύγχρονο φανταστικό, επιστημονική φαντασία, μυθιστόρημα, ποίηση, κλασικά παιδικά βιβλία (ναι, αυτά που είχατε διαβάσει και εσείς σε αυτή την ηλικία!), ιστορικά βιβλία… Η ποικιλία προσφέρει ευχαρίστηση και βοηθάει το παιδί να εξοικειωθεί με διαφορετικά είδη βιβλίων, τα οποία θα συναντήσει καθώς μεγαλώνει. Καθώς το παιδί διαβάζει διαφορετικά είδη βιβλίων, θα αποκτήσει ευρύτερο λεξιλόγιο και καλύτερη κατανόηση των διαφορετικών δομών κειμένου. Έτσι, ένα παιδί που διαβάζει μυθιστορήματα, αντιλαμβάνεται ότι οι ιστορίες χρειάζονται ήρωες, πλοκή, αλλά επίσης καταλαβαίνει ότι η αφήγηση μπορεί να γίνει με διαφορετικούς τρόπους (σε πρώτο πρόσωπο από την πλευρά του ήρωα, αφήγηση από έναν αφηγητή, αφήγηση από ένα ζώο ή άψυχο αντικείμενο).

10 Πράγματα που Πρέπει να Προσέξτε όταν Διαλέγετε Βιβλία για Παιδιά

  • Αν το βιβλίο έχει πάρει κάποιο βραβείο, επιλέξτε το!
  • Αν το βιβλίο βρίσκεται στη λίστα με τα προτεινόμενα που σας έδωσε το σχολείο, διαλέξτε το!
  • Αν έχετε διαβάσει βιβλία από έναν συγγραφέα που σας άρεσαν, μη διστάσετε να τα προτιμήσετε και πάλι, αλλά επίσης δοκιμάστε και νέους συγγραφείς!
  • Φροντίζει ο συγγραφέας να μην υπάρχουν στερεότυπα που βασίζονται στο φύλο, το χρώμα, τη φυλή, το επάγγελμα; (π.χ. να μην είναι πάντα ο γιατρός άντρας και η νοσοκόμα γυναίκα)
  • Διαλέξτε βιβλία που «χτίζουν» πάνω στην εμπειρία του παιδιού, τη διευρύνουν, ενώ παράλληλα εμπλουτίζουν τη γνώση του για τον κόσμο γύρω του (π.χ. αν κάνατε πρόσφατα ένα ταξίδι, διαλέξτε ένα βιβλίο που μιλάει για ταξίδια)
  • Επίσης, επειδή ένα παιδί δεν μπορεί να αποκτήσει χειροπιαστή εμπειρία από το κάθε τι, καλό είναι να του προσφέρετε τη γνώση που θα αποτελέσει το υπόβαθρο για να αποκτήσει αργότερα νέες γνώσεις και να έρθει σε επαφή με θέματα που το ενδιαφέρουν και δεν του είναι οικεία. Διαλέξτε βιβλία με ζώα, δεινόσαυρους, το πώς δημιουργούνται διάφορα φυσικά φαινόμενα κλπ. για να του δώσετε περισσότερες πληροφορίες και γνώση.
  • Το θέμα του βιβλίου να έχει γενική απήχηση, να είναι σχετικό με την ανάπτυξη του παιδιού και με κάποιον τρόπο να του ανοίγει νέους ορίζοντες σκέψης (π.χ. ένα παιδικό μυθιστόρημα για τη φιλία και πώς διαχειρίζεται κανείς τα προβλήματα φιλίας που προκύπτουν στην καθημερινότητα)
  • Αν το βιβλίο σχετίζεται με πληροφορίες, είναι σωστές και σύγχρονες;
  • Θυμηθείτε να διαλέξετε και βιβλία με πιο δύσκολες ή ειδικές λέξεις, για να βοηθήσετε στην ανάπτυξη του λεξιλογίου του παιδιού σας. Όταν το παιδί γνωρίζει πολλές λέξεις, η ανάγνωση και η κατανόηση του κειμένου γίνονται ευκολότερες.
  • Διαλέξτε πολυπολιτισμικά βιβλία. Δώστε στο παιδί την ευκαιρία να εκτεθεί σε διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς και μέσα από το βιβλίο να ακούσει τα έθιμα, τις συνήθειες και τα όνειρα παιδιών που ζουν σε άλλες χώρες. Με αυτό τον τρόπο βοηθάτε το παιδί σας να αποκτήσει γνώσεις, αλλά και ευαισθησία για τη διαφορετικότητα, ώστε μεγαλώνοντας να γίνει πολίτης του κόσμου.

Πηγή: infokids.gr