Άρθρα

To Google Street View σε ξεναγεί στις εγκαταστάσεις του CERN

Την ευκαιρία να περιηγηθούμε στις εγκαταστάσεις του Ευρωπαϊκού Εργαστηρίου Σωματιδιακής Φυσικής, CERN, στη Γενεύη μας δίνει για ακόμα μια φορά η Google -μετά τα νησιά Galapagos μέσω της υπηρεσίας Google Street View.

Μεταξύ άλλων μπορείτε να δείτε τα εργαστήρια, τα κέντρα ελέγχου, τα υπόγεια τούνελ, τον περιβόητο επιταχυντή Large Hadron Collider (LHC) και τους ανιχνευτές ATLAS και Alice. Για να καταγράψει όλες αυτές τις εικόνες, η ομάδα του Google Street View συνεργάστηκε το 2011 με το CERN για δύο εβδομάδες.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να το επισκεφτούν από εδώ.
cern1πηγή: techgear

Η ιστορία της Google

google-nyc01Οι ιδρυτές του google o Larry Page και ο Sergey Brin ισχυρές προσωπικότητες και παθιασμένοι με τους υπολογιστές, διαφωνούσαν με έντονο τρόπο για όλα την πρώτη φορά που συναντήθηκαν το 1995. Σπουδαστές στην επιστήμη των υπολογιστών και οι δυο, σε μια συνάντηση ξενάγηση στο πανεπιστήμιο του Stanford, διαφωνούσαν σε όλα μέχρι που βρήκαν κοινό τόπο στον τρόπο που σκέφτονταν, για το πως έπρεπε να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της άντλησης σχετικών μεταξύ τους πληροφοριών από μια τεράστια βάση δεδομένων.Σήμερα η μηχανή αναζήτησης google είναι μια από τις δημοφιλέστερες, και οι φράσεις «κάνω google», «γκουγκλάρω» και «γκουγκλίζω» είναι συνώνυμες με το «ψάχνω για πληροφορίες στο Διαδίκτυο». Αντίστοιχα, στην αγγλική γλώσσα το ρήμα «to google» έχει αποκτήσει πλέον ταυτόσημη έννοια με το ρήμα «αναζητώ», και, πρόσφατα, το ίδιο ρήμα προστέθηκε στο αγγλικό λεξικό Merriam-Webster με όλα τα παράγωγά του (to google > googling > googled).

Ποιος θα παίξει μαζί μου;

20083_546675095362317_305917977_nΚοινωνικά δίκτυα και διαδικτυακά παιχνίδια αλλάζουν την άποψη του χρήστη αναφορικά με το ποιος είναι ο ρόλος του στη ζωή, σύμφωνα με νέα μελέτη Βρετανών επιστημόνων.
Η έρευνα, με τίτλο «Ταυτότητες του μέλλοντος» πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της βρετανικής κυβέρνησης. Όπως υπογραμμίζεται στα συμπεράσματα της μελέτης,«οι ανθρώπινες κοινωνίες γίνονται, συνεχώς, λιγότερο συνεκτικές».
Παράλληλα, στην έρευνα τονίζεται ότι αυτή η τάση που διαμορφώνεται παγκοσμίως με τη χρήση του διαδικτύου, θα μπορούσε, εάν αξιοποιηθεί, να φέρει και θετικές αλλαγές. Ωστόσο, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι, εάν αυτή η τάση αγνοηθεί, θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Με δεδομένη την αυξανόμενη διάδοση των «έξυπνων» κινητών τηλεφώνων, τα κοινωνικά δίκτυα φέρνουν σε επαφή διαφορετικά άτομα και κοινωνικές ομάδες, εντοπίζοντας κάθε πιθανό κοινό τους ενδιαφέρον. Ως εκ τούτου, όπως παρατηρούν οι ερευνητές, την επόμενη δεκαετία, οι αλλαγές στις κοινωνίες ολόκληρου του πλανήτη θα είναι βαθιές.
Η πιο σημαντική παράμετρος, σύμφωνα πάντα με τη μελέτη, είναι η ανάπτυξη της «υπερσυνδεσιμότητας».Ο όρος χρησιμοποιείται από τους επιστήμονες για να περιγράψει την κατάσταση κατά την οποία το άτομο «μοιράζεται» στο διαδίκτυο την πλειονότητα των προσωπικών του δεδομένων και περνά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του «συνδεδεμένο» στο Ίντερνετ.
Η έρευνα επισημαίνει ότι οι κίνδυνοι για την προσωπική ελευθερία και την ιδιωτικότητα μεγαλώνουν, ενώ τα φαινόμενα κοινωνικού αποκλεισμού είναι όλο και πιο συχνά. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που καθόριζαν παραδοσιακά σε μεγάλο βαθμό τον κάθε άνθρωπο, όπως η καταγωγή, η θρησκεία και η εργασία, θα παίζουν στο μέλλον σαφώς μικρότερο ρόλο στην ταυτότητά του.
Ιδιαίτερα σε άτομα νεαρής ηλικίας, τα επόμενα χρόνια, ο χαρακτήρας και η προσωπικότητα θα επηρεάζονται όλο και περισσότερο από τις «διαδικτυακές» επιρροές που θα λαμβάνουν σε καθημερινή βάση.
«Σε γενικές γραμμές, το διαδίκτυο βοηθάει τους ανθρώπους να ενημερωθούν και να ανακαλύψουν τον εαυτό τους. Ωστόσο, οι πιο ντροπαλοί, μοναχικοί και λιγότεροι ελκυστικοί άνθρωποι τείνουν να καταργούν τις διαπροσωπικές επαφές και να αρκούνται στην ηλεκτρονική κοινωνική δικτύωση» καταλήγει η έρευνα.

πηγή: sciencearchives.wordpress.com

Βιβλίο και παιδί αύριο!!

 300004_388915751190701_832203932_nΤο ζήτημα είναι το πάντρεμα του βιβλίου με τα νέα μέσα που μας παρέχει τα τελευταία χρόνια η τεχνολογία.  Τα ερωτήματα είναι πολλά: θα εξαφανιστούν τα “χάρτινα” παραμύθια; Είναι καλό μια ιστορία να παρέχει στοιχεία αλληλεπίδρασης στο παιδί, κι αν ναι μέχρι πιο σημείο; Που σταματά μια εφαρμογή να θεωρείται παραμύθι και που ξεκινά η “διαδραστική ταινία”;

Ιάπωνες επιστήμονες μετατρέπουν χαρτί σε διαδραστική οθόνη υπολογιστή!

tumblr_liim2yl8Hd1qehpd7Με την πάροδο των ετών, ο τρόπος επικοινωνίας του χρήστη με την τεχνολογία έχει διαφοροποιηθεί αρκετά. Ξεκινώντας από πολύ μικρές οθόνες (κάτω των 11 ιντσών), που απεικόνιζαν δύο μόλις χρώματα κατά την περίοδο μέσα 70s – αρχές 80s και με το πληκτρολόγιο ως τον μοναδικό τρόπο επικοινωνίας με τον υπολογιστή, περάσαμε σε μεγαλύτερες οθόνες (12 – 14 ιντσών) με περισσότερα χρώματα (8/16/32) και με τη συνοδεία πλέον του ποντικιού (mouse) ταυτόχρονα με το πληκτρολόγιο.
Εν συνεχεία αποκτήσαμε ακόμα μεγαλύτερες οθόνες (15-19 ιντσών) στην περίοδο των 90s έως και τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, με εκατομμύρια αποχρώσεις (16,7 εκ. για την ακρίβεια), φτάνοντας τελικά στη σύγχρονη εποχή, όπου την σκυτάλη έχουν λάβει οι οθόνες αφής, οι οποίες απαντώνται στις φορητές συσκευές και τελευταίως στους υβριδικούς υπολογιστές-ταμπλέτες.
Όμως, αυτό είναι το τελικό σκαλοπάτι στην εξέλιξη της οθόνης και κατ’ επέκταση, στον τρόπο που θα βλέπουμε / χειριζόμαστε τα συστήματά μας, μέσω αφής; Όχι φυσικά, καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται συνεχώς με ραγδαίους ρυθμούς, όπως και οι ανάγκες της καθημερινότητας.Όπως πριν από 15 χρόνια φάνταζε σενάριο επιστημονικής φαντασίας, να διατίθεται μια συσκευή μεγέθους παλάμης, η οποία να προσφέρει τόσες πολλές δυνατότητες όπως τα σύγχρονα «έξυπνα» κινητά τηλέφωνα, το ίδιο «εξωπραγματικό» ακούγεται το ενδεχόμενο, στο μέλλον να ξεδιπλώνουμε ένα απλό λευκό χαρτί και με ένα στυλό να γράφουμε ότι θέλουμε. Με μια διαφορά βέβαια: αυτό το χαρτί είναι μια κανονική οθόνη υπολογιστή! Δηλαδή ότι γράφουμε – σχεδιάζουμε, άμεσα το «αντιλαμβάνεται» ο υπολογιστής (όπου «υπολογιστής» μπορεί να είναι οποιοδήποτε gadget) και αντίστοιχα ότι «σχεδιάζει / προβάλλει» ο τελευταίος, μπορεί να το βλέπει, χειρίζεται και να παρεμβαίνει ο χρήστης.
Προσθέστε τώρα και την δύναμη του Internet και φανταστείτε το παρακάτω υποθετικό σενάριο: ο γραφίστας αρχίζει να σχεδιάζει μια ιδέα που έχει σε ένα χαρτί και ταυτόχρονα, άλλοι γραφίστες σε άλλες τοποθεσίες, μέσω του Διαδικτύου, βλέπουν τα πάντα: έτσι κι εκείνοι μπορούν να συμβάλλουν με τις δικές ιδέες – σχέδια, ουσιαστικά δημιουργώντας μια καλλιτεχνική ομάδα, όπου το κάθε μέλος της βρίσκεται σε άλλο σημείο του πλανήτη, αλλά όλοι σχεδιάζουν μαζί στο ίδιο φύλλο χαρτιού.
Η ομάδα «Naemura» από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο, έκανε ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, αναπτύσσοντας το πρώτο χαρτί που ανήκει στον όρο «paper computing technology», που προσφέρει ακριβώς αυτό που περιγράψαμε στο υποθετικό σενάριο.Χρησιμοποιώντας ένα απλό χαρτί με φωτοχρωμική επικάλυψη (η οποία αλλάζει χρώμα όταν απορροφά φως), ένα ειδικό στυλό (με θερμο-ευαίσθητη μελάνη) και ένα αρκετά περίπλοκο σύστημα υπολογιστή, λέϊζερ και υπέρυθρου προβολέα, οι επιστήμονες κατάφεραν να μετατρέψουν…το χαρτί σε οθόνη. Καθώς είναι ακόμα στην αρχή το όλο εγχείρημα, ο χρήστης δεν μπορεί να σχεδιάσει πολύπλοκα σχέδια (ή να γράψει κείμενο, μαθηματικούς τύπους), εντούτοις δύναται να ζωγραφίσει απλά σχήματα, πάνω στο χαρτί, τα οποία ο υπολογιστής πρωτίστως αντιλαμβάνεται και ακολούθως τα αναπαραγάγει (copy/paste) ή διαγράφει χωρίς κανένα πρόβλημα.
Περισσότερο εντυπωσιακή είναι η δυνατότητα, ο χρήστης να σχεδιάσει για παράδειγμα το περίγραμμα ενός λουλουδιού και ο υπολογιστής κατόπιν, να γεμίζει με χρώμα το εσωτερικό του σχεδίου!
Η προσπάθεια των επιστημόνων προς την πρωτοποριακή ιδέα της οθόνης-χαρτί δεν έλαβε τέλος, απεναντίας συνεχίζεται: επόμενο μελλοντικό στάδιο είναι η δυνατότητα, όπου πολλοί χρήστες ταυτόχρονα θα μπορούν γράφουν – επιμελούνται το ίδιο κείμενο στο ίδιο χαρτί αλλά μέσω Διαδικτύου.
Σίγουρα οι σεναριογράφοι των ταινιών και τηλεοπτικών σειρών επιστημονικής φαντασίας έχουν το προβάδισμα στον οραματισμό, αλλά και οι επιστήμονες όμως, πολλές φορές βασίζονται σε αυτά τα υποθετικά τεχνολογικά οράματα, ως εκκίνηση μιας νέας προσπάθειας. Άλλωστε στα μέσα της δεκαετίας του 60, όταν δηλαδή εμφανίστηκε στην αμερικάνική τηλεόραση η σειρά επιστημονικής φαντασίας «Star Trek», ουδείς φανταζόταν ότι τα gadget που χρησιμοποιούσαν οι πρωταγωνιστικοί χαρακτήρες του υποτιθέμενου 23ου αιώνα, θα γίνονταν μόλις πριν από λίγα χρόνια πραγματικότητα.
Αναφερόμαστε βεβαίως στα iPhone και iPad που υπέδειξαν τον δρόμο της εξέλιξης για τις φορητές συσκευές – πριν από αυτά, «εξέλιξη» στα κινητά τηλέφωνα θεωρούνταν τα ακόμα περισσότερα πλήκτρα, το πλήθος των MPixel στην ενσωματωμένη κάμερα και η ύπαρξη Bluetooth ενώ όσο αφορά τις ταμπλέτες…απλά δεν υπήρχαν. Τουλάχιστον όχι σε μορφή/υλοποίηση που να εξυπηρετεί τον απλό άνθρωπο…