«Η παρούσα έκδοση που καταγράφει την αρχιτεκτονική του οικισμού του Λεονταρίου και αποτελεί προϊόν συλλογικής προσπάθειας και έρευνας, πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια ενός προγράμματος που σχεδιάστηκε από  την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του Αυγούστου του 2007 στην Πελοπόννησο για να υποστηρίξει την πληγείσα περιοχή του ιστορικού οικισμού του Λεονταρίου. Το πρόγραμμα, το οποίο έγινε σε συνεργασία με την τότε 25η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και το Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών, είχε ως στόχους την εκπόνηση πρότυπων μελετών για την αποκατάσταση παραδοσιακών κτηρίων που υπέστησαν βλάβες από τις πυρκαγιές και μελετών για την ανάδειξη μνημείων και ανάπλαση των δημόσιων χώρων του οικισμού, με παράλληλη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του τοπικού πληθυσμού και των αρμόδιων φορέων για την ορθή αποκατάσταση και τη διαχείριση του αρχιτεκτονικού πλούτου καθώς επίσης και για την πρόληψη παρόμοιων καταστροφών στο μέλλον. Απώτερος στόχος του προγράμματος ήταν η συμβολή στη δημιουργία εκείνων των συνθηκών που θα προσφέρουν μια βιώσιμη ανάπτυξη στους πληγέντες οικισμούς. Ο χρόνος που μεσολάβησε από την αρχή της σχετικής έρευνας ως την έκδοση του βιβλίου, έδωσε τη δυνατότητα να παρουσιαστεί και  μια αξιολόγηση των αποτελεσμάτων του Προγράμματος καθώς και η παρουσίαση κάποιων διαπιστώσεων σχετικών με την τύχη στο χρονικό αυτό διάστημα του ιστορικού οικισμού του Λεονταρίου.»    

Λεοντάρι

Στόχος της έκδοσης αυτής για την αρχιτεκτονική του Λεονταρίου είναι να φθάσει σε όλους τους αρμόδιους φορείς για την
προστασία και την ανάπτυξη του Λεονταρίου και γενικότερα των χωριών του τέως Δήμου Φαλαισίας αλλά και σε όλους εκείνους που ασχολούνται με τη μελέτη της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και τις αποκαταστάσεις ιστορικών κτηρίων.

Γενική επιμέλεια :
Σταύρος Μαμαλούκος

Επιμέλεια έκδοσης :
Γιώργος Αντωνίου, Καίτη Δημητσάντου-Κρεμέζη, Βούλα Διδώνη, Σταύρος Μαμαλούκος, Εκδόσεις Φυλάτος

Γραφιστική επιμέλεια :
Θεανώ Πετρίδου, Εκδόσεις Φυλάτος

Οι συγγραφείς

Γιώργος Π. Αντωνίου
Αρχιτέκτων Μηχανικός – Αναστηλωτής. Ιδιώτης Μελετητής και Ερευνητής

Ο Γιώργος Π. Αντωνίου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1962. Φοίτησε στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ (1983-88) και στο IoAAS University of York, UK (1991-82) όπου έλαβε MΑ in Conservation Studies. Είναι υποψήφιος Διδάκτωρ στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ στην περιοχή της Οικοδομικής Τεχνολογίας.
Επιστημονικά ασχολείται με: τις αποκαταστάσεις μνημείων με ιδιαίτερη έμφαση στα αρχαία μνημεία, με την αρχαία αρχιτεκτονική και τεχνολογία και την παραδοσιακή και νέα αρχιτεκτονική και οικοδομική τεχνολογία. Ειδικότερα ασχολείται με ιστορικές εγκαταστάσεις συλλογής και διαχείρισης υδάτων με σχετικές διεθνείς συνεργασίες και δημοσιεύσεις. Από το 1993 διατηρεί Γραφείο Αρχιτεκτονικών Μελετών στην Αθήνα και την Κω με αντικείμενο κυρίως τις αποκαταστάσεις ιστορικών κτηρίων, τις διαμορφώσεις δημόσιων χώρων, κατά βάση σε σχέση με μνημεία και παραδοσιακούς οικισμούς, αλλά και μελέτη σύγχρονων κτηρίων. Το έργο της επέμβασης και ανάδειξης του Αρχαίου Πύργου Αγίας Τριάδας Αμοργού το οποίο και μελέτησε έχει βραβευθεί από την Europa Nostra. Υπήρξε εντεταλμένος διδάσκων του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών ΠΔ 407/80 (2007-2011) και του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστημίου Ιστορία της Πόλης και της Κτιριοδομίας από τον 16ο αιώνα (2009-2011). Δίδαξε επί τριετία στο Τμήμα Αποκατάστασης και Ανακαίνισης Κτηρίων του ΤΕΙ Πάτρας. Από το ακαδημαϊκό
έτος 2008-2009 διδάσκει στο Διατμηματικό – Διαπανεπιστημιακό Πρόγραμμα Μετα- πτυχιακών Σπουδών (ΔΠΜΣ) «Διαχείριση Μνημείων : Αρχαιολογία, Πόλη και Αρχιτεκτονική» που διοργανώνεται από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών και το Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Είναι μέλος της International Water Association (IWA) και ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Υδατικού Συνδέσμου (ΕΥΣ)

Δημήτρης Αθανασούλης
Αρχαιολόγος δρ.φ.
Διευθυντής της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων

Ο Δημήτρης Αθανασούλης γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1966. Σπούδασε αρχαιολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές (DEA) στη βυζαντινή αρχαιολογία στο Université PARIS I Panthéon – Sorbonne. Ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή το 2006 στο ΑΠΘ με θέμα τη βυζαντινή εκκλησιαστική αρχιτεκτονική της επισκοπής Ωλένης (Ηλεία). Το 1993 εισήχθη στην Αρχαιολογική Υπηρεσία με διαγωνισμό και από το 1995 έως το 2007 ήταν επιμελητής των βυζαντινών αρχαιοτήτων Ηλείας. Από το 2008 έως το 2014 ήταν διευθυντής στην 25η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων (Αργολίδα, Αρκαδία, Κορινθία). Από το 2014 είναι διευθυντής στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων. Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, του Ευρωπαϊκού Κέντρου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων και της Επιστημονικής Επιτροπής Ανάδειξης Κάστρων Πυλίας και του του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ). Έχει διατελέσει πρόεδρος του ΣΕΑ, εμπειρογνώμων αρχαιολόγος του Συμβουλίου της Ευρώπης, μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και επιστημονικών επιτροπών διεθνών συνεδρίων. Έχει διδάξει στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Πολιτισμικών Αγαθών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και στο Ινστιτούτο Επιμόρφωσης του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης. Έχει διατελέσει υπότροφος της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Οξφόρδη και της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής στο Βερολίνο.
Έχει διευθύνει δεκάδες ανασκαφικές έρευνες στην Ηλεία, Αργολίδα, Αρκαδία και Κορινθία (κυριότερες: Γλαρέντζα, Μονή Ίσοβας, Κόρινθος, Ακροκόρινθος, Τεγέα). Έχει διευθύνει δεκάδες μείζονα προγράμματα αποκατάστασης βυζαντινών ναών και κάστρων στην Πελοπόννησο
με πιστώσεις ΚΠΣ και ΕΣΠΑ (κυριότερα: Χλουμούτζι, Καρύταινα, Ακροκόρινθος, Αγιονόρι, Ακροναυπλία, Λάρισα Άργους, Μπούρτζι Ναυπλίου, Αγία Μονή). Έχει σχεδιάσει και διευθύνει τη δημιουργία του θεματικού μουσείου για τους σταυροφόρους στο κάστρο Χλουμούτζι και του Βυζαντινού Μουσείου Αργολίδας. Έχει δημοσιεύσει πολλές μελέτες και έχει συμμετάσχει σε διεθνή συνέδρια με θέμα τη βυζαντινή και μεσαιωνική αρχαιολογία και αρχιτεκτονική.

Βαρβάρα Βαλάκου
Αρχιτέκτων Μηχανικός, MSc Προστασία Μνημείων

Η Βαρβάρα Βαλάκου, γεννημένη στην Αθήνα το 1986, είναι απόφοιτος της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών (2004-2010) και του Διατμηματικού Μεταπτυχιακού Προγράμματος Ειδίκευσης: Προστασία Μνημείων – Συντήρηση και Αποκατάσταση Ιστορικών Κτιρίων και Συνόλων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (2011-2013). Στο πλαίσιο των σπουδών της έχει ασχοληθεί με ζητήματα ιστορίας και αποκατάστασης μνημείων και συνόλων, τόσο ατομικά όσο και σε ομάδες εργασίας. Ενδεικτικά αναφέρεται η συμμετοχή στην ομάδα μελέτης του πυρόπληκτου Λεονταρίου Αρκαδίας, η διπλωματική της εργασία για τον εγκαταλελειμμένο παραδοσιακό οικισμό του Δεχουνίου Αχαΐας, η μεταπτυχιακή της για
ένα σημαντικό ξεμόνι της Βάθειας στη Μέσα Μάνη και ακόμη η συμμετοχή στη μελέτη του οικισμού Μεγάλη Καστάνια της Μεσσηνιακής Μάνης. Η τελευταία αυτή εργασία παρουσιάστηκε σε εκδήλωση προς τιμήν του διεθνούς γραφείου του ICOMOS (Αθήνα, 13/06/2014) καθώς
και σε ημερίδα της ΕΛΕΤ (Καλαμάτα, 11/10/2014). Σήμερα είναι επιστημονικός συνεργά- της του ερευνητικού προγράμματος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών «ΘΑΛΗΣ- ΕΚΠΑ- Ιερό Απόλλωνος – Παλαιοχριστιανικός Οικισμός στην Αλάσαρνα της Κω. Η
διαχρονική πορεία ενός αρχαίου ιερού και η μετεξέλιξή του σε παλαιοχριστιανικό οικισμό», με σκοπό τη δημοσίευση των έως τώρα δεδομένων της πανεπιστημιακής ανασκαφή.

Ειρήνη Γρατσία
Aρχαιολόγος MSc Προστασία Μνημείων
Υπεύθυνη προγραμμάτων Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς
Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (2001 – 2010)

Η Ειρήνη Γρατσία γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968, είναι πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην προϊστορική αρχαιολογία (ΑΠΘ) και στην προστασία μνημείων (Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ). Για πολλά χρόνια εργάστηκε στο Νομισματικό Μουσείο Αθηνών, στο Κέντρο Μελέτης Νεώτερης Κεραμικής και στην Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού ως υπεύθυνη προγραμμάτων του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς (2001 – 2010). Το 2006 ίδρυσε με άλλους συνεργάτες την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία για την προστασία της φυσικής και της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς Ελλάδας και Κύπρου MONUMENTA, την οποία συντονίζει μέχρι σήμερα.

Κατερίνα Ευαγγέλου
Αρχιτέκτων Μηχανικός

Η Κατερίνα Ευαγγέλου γεννήθηκε στη Πάφο το 1986. Φοίτησε στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών (2010) και ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές Msc in Architecture and Heritage, στο Delft University of Technology, Netherlands (2013-2015).
Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο Πολυτεχνείο Πατρών ασχολήθηκε με τεκμηρίωση κτιρίων του ιστορικού οικισμού του Λεονταρίου Αρκαδίας μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007, αποτυπώσεις στο ιστορικό κέντρο της Πάφου και αποτύπωση και πρόταση αποκατάστασης της Παναγίας Χρυσοπολίτισσας στην Κάτω Πάφο. Έχει εργαστεί ως μελετητήρια και επιβλέπουσα αρχιτέκτων σε κατασκευαστική εταιρία στην Κύπρο ενώ παράλληλα από το 2012 ασχολείται με μελέτες ιδιωτικών έργων ως ελεύθερη επαγγελματίας.

Σταύρος Μαμαλούκος
Αρχιτέκτων Μηχανικός – Αναστηλωτής
Αναπληρωτής Καθηγητής Τμήματος Αρχιτεκτόνων Πανεπιστημίου Πατρών

Ο Σταύρος Μαμαλούκος γεννήθηκε στην Ελευσίνα το 1960. Έκανε βασικές Αρχιτεκτονικές Σπουδές στο ΕΜΠ (1978-84) και MΑ in Conservation Studies στο IoAAS University of York, UK (1988-89). Το 2001 ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στο ΕΜΠ με θέμα το Καθολικό της Μονής Βατοπεδίου. Αντικείμενο της επιστημονικής του δραστηριότητας είναι η μεσαιωνική και η νεώτερη αρχιτεκτονική, η προβιομηχανική τεχνολογία και οι αποκαταστάσεις μνημείων. Από το 1989 είναι στέλεχος του Γραφείου Αρχιτεκτονικών Μελετών «Σταύρος Μαμαλούκος – Αναστασία Καμπόλη & Συνεργάτες» με κύριο αντικείμενο τις αποκαταστάσεις ιστορικών κτιρίων. Έργα στα οποία συμμετείχε έχουν βραβευθεί τρεις φορές από την Europa
Nostra. Διδάσκων (από το 2015 στη βαθμίδα του αναπληρωτή καθηγητή) του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών, όπου διδάσκει από το 2006. Υπήρξε επί δεκαετία συνεργάτης του Προγράμματος Διατμηματικών Μεταπτυχιακών Σπουδών Εξειδίκευσης «Προστασία Μνημείων» του ΕΜΠ. Από το ακαδημαϊκό έτος 2008-2009 διδάσκει στο Διατμηματικό – Διαπανεπιστημιακό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ) «Διαχείριση Μνημείων : Αρχαιολογία, Πόλη και Αρχιτεκτονική» που διοργανώνεται από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών και το Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Είναι μέλος της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, της Εταιρείας Έρευνας και Προώθησης Επιστημονικής Αναστήλωσης Μνημείων (ΕΤΕΠΑΜ) και της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού.

Ελένη Μανωλέσσου
Αρχαιολόγος, Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο

Η Ελένη Γ. Μανωλέσσου, γεννημένη στην Αθήνα, είναι πτυχιούχος και διδάκτωρ του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με ειδίκευση στη Βυζαντινή Αρχαιολογία. Έχει συμμετάσχει ως αρχαιολόγος σε ερευνητικά προγράμματα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Κέντρου Ερεύνης Μεσαιωνικού και Νέου Ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών.
Έχει εργαστεί σε ανασκαφές της Γ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και της 1ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων στην οποία εργάστηκε και ως συμβασιούχος αρ- χαιολόγος από το 2001 έως το 2005. Από το 2006 εργάζεται ως μόνιμη Αρχαιολόγος του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και έχει υπηρετήσει στην 25η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων (περιφέρεια αρμοδιότητας στους νομούς Αργολίδας, Αρκαδίας και Κορινθίας), στη μετέπειτα Εφορεία Αρχιοτήτων Κορινθίας (2014-2015) και στο Τμήμα Εποπτείας Ιδιωτικών Αρχαιολογικών Συλλογών και Αρχαιοπωλείων της Διεύθυνσης Διαχείρισης Εθνικού Αρχείου Μνημείων, Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών (2015-2018). Από
τον Φεβρουάριο του 2018 έως σήμερα υπηρετεί ως Προϊσταμένη του Τμήματος Συλλογής Γλυπτικής, Ξυλογλυπτικής, Κεραμικής, Μικροτεχνίας, Υφασμάτων και Μουσαμάδων του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου της Αθήνας.
Έχει συμμετάσχει με ανακοινώσεις σε πολλά επιστημονικά συνέδρια και έχει δημοσιεύσει άρθρα σχετικά με τη βυζαντινή αρχαιολογία, ιστορία και τέχνη. Είναι μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων και της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας.

Δάφνη Μαυρογιώργου
Βιολόγος-Περιβαλλοντολόγος
Υπεύθυνη Συμβουλίων Θεσμικού Πλαισίου &
Φυσικού Περιβάλλοντος, Υπεύθυνη Περιβαλλοντικών Προγραμμάτων
Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (2007 – 2015)

Γεννημένη στην Αθήνα το 1977, με καταγωγή από τη Νότια Πίνδο. Το 1999 αποφοίτησε από το Τμήμα Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης και συνέχισε στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, Queen Mary & Westfield College, με μεταπτυχιακές σπουδές στη Φυσική Γεωγραφία και ειδίκευση στην Παλαιο-οικολογία. Εκεί εργάστηκε εντατικά σε εργασίες πεδίου, στη Σκωτία και στην Ουαλία, με θέμα την τύρφη και τους παγετώνες ως αποδεικτικά στοιχεία της Κλιματικής Αλλαγής. Το 2000 επέστρεψε στην Αθήνα όπου εργάστηκε στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας για 6 χρόνια. Από τον Μάρτιο του 2007 είναι υπεύθυνη των Συμβουλίων Θεσμικού Πλαισίου και Φυσικού Περιβάλλοντος, αλλά και Περιβαλλοντικών Προγραμμάτων της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Η προστασία της βιοποικιλότητας είναι ένα από τα μεγαλύτερα ενδιαφέροντα και πεδία δραστηριοποίησης της.

Ξένη Σίμου
Αρχιτέκτων Μηχανικός – Αναστηλώτρια

Η Ξένη Σίμου γεννήθηκε στην Πάτρα το 1986. Έλαβε δίπλωμα Αρχιτέκτονα Μηχανικού της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών (2004-2009) και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος MSc in Conservation of Monuments and Sites από το RLICC Katholiek Universiteit Leuven, Βέλγιο (2010-2012). Από το 2010 διατηρεί αρχιτεκτονικό γραφείο με έδρα την Πάτρα. Συμμετείχε ως εξωτερική συνεργάτης σε μελέτες αρχιτεκτονικών γραφείων που ασχολούνται με την αποκατάσταση μνημείων στην Ελλάδα («Σταύρος Μαμαλούκος-Αναστασία Καμπόλη & συνεργάτες», «Πέτρος Κουφόπουλος, Μαρίνα Μυριανθέως & Συνεργάτες») και στο Βέλγιο («Barbara Van der Wee architects») και συνεργάστηκε με το Πανεπιστήμιο Πατρών,
όπου και συμμετείχε σε μαθήματα ως βοηθός διδασκαλίας. Από το 2013 εργάζεται στην 25η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων ως συμβασιούχος αρχιτέκτων σε έργα αποκατάστασης και ψηφιακής ανάδειξης μνημείων στις περιοχές της Αργολίδας, Αρκαδίας, Κορινθίας και πλέον στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Αργολίδας. Η ερευνητική της δραστηριότητα περιλαμβάνει συμμετοχή σε ερευνητικά προγράμματα του Πανεπιστημίου Πατρών και του RLICC, ανακοινώσεις και δημοσιεύσεις σε επιστημονικά συνέδρια. Περιοχή του επιστημονικού της ενδιαφέροντος είναι η μεσαιωνική και νεώτερη αρχιτεκτονική, οι αποκαταστάσεις μνημείων, η οικοδομική ιστορία, οι αστικές αναπλάσεις και η διαχείριση πολιτιστικής κληρονομιάς.

Ιωάννης Σταυρόπουλος
Αρχιτέκτων Μηχανικός – Αναστηλωτής

Ο Ιωάννης Σταυρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981. Έκανε αρχικά σπουδές στο Τμήμα Ανακαίνισης και Αποκατάστασης Κτηρίων του Α.Τ.Ε.Ι. Πατρών (2004), βασικές αρχιτεκτο- νικές σπουδές στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών (2008) και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη συντήρηση και αποκα- τάσταση μνημείων στο Δ.Π.Μ.Σ. «Προστασία Μνημείων» του Ε.Μ.Π. (2011). Έχει ασχοληθεί με τη μελέτη μεσαιωνικών και νεωτέρων μνημείων στο πλαίσιο ερευνητικών προγραμμάτων του Πανεπιστημίου Πατρών και άλλων φορέων (ΕΛΛΕΤ, Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αιγαιακών Σπουδών). Από το 2008 είναι μέλος του Τ.Ε.Ε. και διατηρεί γραφείο αρχιτεκτονικών μελετών, ενώ έχει εργαστεί ως εξωτερικός συνεργάτης σε έργα με κύριο αντικείμενο τις αποκαταστάσεις ιστορικών κτηρίων και μνημείων και εντάξεις νέων σε ιστορικό περιβάλλον.

Ελένη-Άννα Χλέπα
Αρχιτέκτων Μηχανικός – Αναστηλώτρια

Η αρχιτέκτων Ελένη-Άννα Χλέπα είναι διδάκτωρ της Αρχιτεκτονικής σχολής του Ε.Μ.Π. (2008) και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος (MSc) για την Αποκατάσταση Μνημείων από το πανεπιστήμιο της Ρώμης (1986). Έχει διεξάγει πολλές επιστημονικές έρευνες και έχει εκπονήσει ειδικές μελέτες για την αρχιτεκτονική κληρονομιά: ιστορικές και αρχειακές έρευνες, μελέτες ανάδειξης και ενοποίησης αρχαιολογικών χώρων, μελέτες αναστήλωσης και αποκατάστασης μνημείων, καθώς και μελέτες αστικών αναπλάσεων. Ως εμπειρογνώμων του ΟΗΕ έχει εργαστεί σε προγράμματα τεκμηρίωσης και διάσωσης μεσαιωνικών μνημείων στην Κύπρο.
Έχει δημοσιεύσει βιβλία και άρθρα για την ελληνιστική και ρωμαϊκή αρχιτεκτονική, για την ιστορία της αποκατάστασης των βυζαντινών μνημείων στην Ελλάδα, καθώς και για τις ιστορικές και θεωρητικές όψεις του θέματος της προστασίας των μνημείων. Έχει διδάξει σε τμήματα μεταπτυχιακών σπουδών σε Ελλάδα και Ιταλία. Είναι μέλος πολλών οργανώσεων για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, εθνικών και διεθνών, όπως η Europa Nostra, η Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία, η Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία, η Εταιρείας Έρευνας και Προώθησης Επιστημονικής Αναστήλωσης Μνημείων (ΕΤΕΠΑΜ) και η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού. Το έργο της έχει αναγνωριστεί και βραβευθεί με εθνικά και διεθνή βραβεία, μεταξύ άλλων Βραβείο Europa Nostra για την αναστήλωση της Αρκαδικής Πύλης και τμήματος των τειχών της Αρχαίας Μεσσήνης, και διάκριση Europa Nostra για την αποκατάσταση του αρχαίου Θεάτρου του Άργους (2010).

ISBN 978-960-658-006-2
ΣΕΛΙΔΕΣ 204
ΕΚΔΟΣΗ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Συλλογικό (γενική επιμέλεια: Σταύρος Μαμαλούκος)
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΕΝΤΥΠΟΥ Πολυτελής έγχρωμη έκδοση τυπωμένη σε velvet χαρτί.
ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ Ανθρωπιστικές, οικονομικές & κοινωνικές επιστήμες | Βιβλίο για την αρχιτεκτονική και την ιστορία