GreeceEmailer_GridΈχει σημαδέψει με τον φακό του τους πιο ισχυρούς ανθρώπους του πλανήτη και περίπου 130 ηγέτες, τους περισσότερους από οποιονδήποτε άλλον φωτογράφο. Τα πορτρέτα του τού χάρισαν το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό World Press Photo. Είναι ο Platon, ο διεθνώς αναγνωρισμένος φωτογράφος ο οποίος όχι μόνο δεν κρύβει τις ελληνικές του ρίζες, αλλά αποτυπώνει με τη δική του ματιά την Ελλάδα. Πρόσωπα σκαμμένα από τα σημάδια του χρόνου, χέρια που κρατούν με ευλάβεια ένα πολυπαιγμένο μπουζούκι, παιδιά με παραδοσιακές φορεσιές πάνω σε φθαρμένες από τον καιρό καρέκλες, γυναίκες που στο ένα χέρι βαστούν το μπαστούνι τους και στο άλλο ένα εικόνισμα. Αυτή είναι η Ελλάδα για τον 44χρονο Πλάτωνα Αντωνίου (όπως είναι το πλήρες όνομά του), γιο αρχιτέκτονα, συνεργάτη του Δοξιάδη, που όταν ήταν παιδί έζησε στην Αθήνα και περνούσε τα καλοκαίρια του στην Πάρο;

«Έχω δεχτεί κριτική επειδή οι φωτογραφίες μου δεν απεικονίζουν τη σύγχρονη Ελλάδα αλλά δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου. Για μένα η Ελλάδα είναι το όνειρο της παιδικής μου ηλικίας. Αντιπροσωπεύει έναν γήινο και ειλικρινή τρόπο ζωής. Γι’ αυτό και θέλησα να αποτυπώσω με τον φακό μου τον πολιτισμό της που εξαφανίζεται με πολύ γοργό ρυθμό» λέει στο «Νσυν» ο φωτογράφος ο οποίος έχει πλέον την έδρα του στη Νέα Υόρκη και θα παρουσιάσει στην γκαλερί του πολυκαταστήματος Κολέτ στο Παρίσι 15 από τα περίπου 90 καρέ που έχει συγκεντρώσει ύστερα από 25 χρόνια δουλειάς στην Πάρο.

«Ξέρετε, οι άνθρωποι στο πρόσφατο παρελθόν με ευκολία απέρριπταν την πολιτιστική κληρονομιά τους και οι νέοι έλκονταν από τον σύγχρονο διεθνοποιημένο τρόπο ζωής.Λόγω της οικονομικής κρίσης όμως, τώρα όλοι κατανοούν ότι οι νέοι πρέπει να επιστρέψουν στο πνεύμα της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως και το ότι η σύγχρονη ζωή δεν τους δίνει πιθανότατα τις απαντήσεις που αναζητούν. Η συγκεκριμένη δουλειά είναι ένας τρόπος να δείξουμε ότι η Ελλάδα είναι μοναδική και πως το οικονομικό πρόβλημα κινδυνεύει να καταστρέψει την ταυτότητα και το παρελθόν της.Ελπίζω να στείλω ένα μήνυμα στον ελληνικό λαό και να τους πω «δείτε πόσο όμορφος είναι αυτός ο τρόπος ζωής, θυμηθείτε τις αξίες που είχαμε και που δεν πρέπει να ξεχάσουμε. Δεν έχει σημασία αν αποκτούμε ρυτίδες όσο μεγαλώνουμε. Μια κιθάρα δεν πρέπει να είναι καινούργια για να είναι τέλεια. Πρέπει να έχει γρατσουνιές που να δείχνουν ότι ήταν παρούσα σε πολλές υπέροχες βραδιές. Είναι σημάδια μιας καλής ζωής, όπως και τα σημάδια πάνω στα πρόσωπα των ανθρώπων. Όλα αυτά τα έχουμε υποτιμήσει αναζητώντας το υψηλό βιοτικό επίπεδο και καταστρέφοντας εν μέρει έναν μοναδικό πολιτισμό. Στόχος μου είναι να υπενθυμίσω σε όλους πόσο ξεχωριστός είναι ο αυτός ο τρόπος ζωής».

πηγή: ΤΑ ΝΕΑ online

Απαγγέλει ο Σον Κόνερι με υπόκρουση Βαγγέλη Παπαθανασίου.

To  «Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι» πρωτοδημοσιεύτηκε το 1949 και αποτελεί μία από τις 87 Ιστορίες του κ. Κόινερ που έγραψε ο Μπρεχτ στη διάρκεια 30 χρόνων (1926-1956). O κεντρικός ήρωας κ. Κόινερ είναι ένας «σκεπτόμενος άνθρωπος» που τον ενδιαφέρει η ανάλυση της πραγματικότητας που τον περιβάλλει, με κριτική ματιά. Το συγκεκριμένο ανήκει στον τύπο της «ιστορίας με ζώα», που λειτουργεί σαν παραβολή, σαν αλληγορία, για να ελέγξει την κοινωνική «δυστοπία». Ο Μπρεχτ χρησιμοποιεί τρόπους του χιούμορ, πιο συγκεκριμένα τα μέσα της ειρωνείας και της σάτιρας, δείχνοντας έτσι πως η κωμική προσέγγιση της κοινωνικής αγριότητας, η γελοιοποίησή της με άλλα λόγια, μπορεί να είναι ένα παιγνιώδες αλλά σοβαρό κέντρισμα για πολιτική σκέψη και κριτική «θέση» απέναντι στα πράγματα.

Η Χλωμή Μπλε Κουκκίδα είναι μια φωτογραφία της Γης που τραβήχτηκε το 1990 από το Voyager 1 από απόσταση ρεκόρ, δείχνοντας αμυδρά τον πλανήτη μας μέσα στο αχανές διάστημα. Μετά από αίτημα του Carl Sagan το Voyager, καθώς εγκατέλειπε το ηλιακό μας σύστημα, έστρεψε για μια τελευταία φορά τις κάμερες προς τη Γη, τραβώντας τη φωτογραφία, από την οποία εμπνεύστηκε ο τίλος του ομότιτλου βιβλίου.

Πώς θα ήταν άραγε η ζωή μας χωρίς χρώμα…  Θα το δεις στην παρουσίαση που ακολουθεί!!!! Κάνε κλικ εδώ

«Παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει επιτευχθεί, ο ρατσισμός αποτελεί ακόμη σημαντική απειλή για άτομα, εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες σε ολόκληρο τον πλανήτη. Θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα και παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα» επισημαίνει ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, με αφορμή τη σημερινή Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων. Ο κ. Μπαν Κι Μουν μας καλεί «να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για τον τερματισμό του ρατσισμού» και να βοηθήσουμε «στην υλοποίηση του οράματος για δικαιοσύνη, ισότητα και ελευθερία από τον φόβο για όλους».
Με τον ίδιο σκοπό, το 1againstracism.gr ζήτησε από δώδεκα Έλληνες σκιτσογράφους να ενώσουν τις πένες τους, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις και τη ρατσιστική βία. Ακολουθούν με αλφαβητική σειρά τα έργα που αφιέρωσαν στην εκστρατεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες κατά του ρατσισμού, έχοντας στο μυαλό τους το σύνθημα «Και 1 θύμα ρατσιστικής βίας είναι πολύ!»Σκίτσο του Δημήτρη Γεωργοπάλη Διαβάστε περισσότερα

Snap 2013-03-18 at 23.13.54«Κάτω στης Μαργαρίτας τ’ αλωνάκι» με πίνακες Van Gogh και Π. Τέτση.
Ο πίνακας με το αλωνάκι είναι μια ευγενική προσφορά του κ. Στάμου Στεφανάκη.

Στην εκπομπή αυτή ο ποιητής ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ μιλά λίγο μετά τη βράβευσή του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας (1979). Η αφήγησή του ξεκινά με πληροφορίες για την καταγωγή του, τους τόπους όπου έζησε και τον επηρέασαν καθώς και για την προέλευση του ονόματός του. Στη συνέχεια αναφέρεται στην επίδραση των θαλασσινών τοπίων και της αιγαιοπελαγίτικης αισθητικής στην ποίησή του και μιλά για τη σύνδεσή του με τον υπερρεαλισμό, αν και ποτέ δεν υπήρξε αμιγώς υπερρεαλιστής ποιητής. Διευκρινίζει πώς αντιλαμβάνεται την «ελληνικότητα» και τη «διαφάνεια», έννοιες κεντρικές στην ποίησή του, ενώ ιδιαίτερη μνεία επιφυλάσσει στον ΔΙΟΝΥΣΙΟ ΣΟΛΩΜΟ, στην ποιητική παράδοση του οποίου θεωρεί ότι ανήκει. Αναφερόμενος στο μείζον έργο του «Άξιον εστί», εξηγεί τον τρόπο που εργάστηκε για να δημιουργήσει μια ποιητική σύνθεση με αναλογίες χριστιανικής λειτουργίας, αλλά με θεματολογία που θα σχετιζόταν με τη σύγχρονη Ελλάδα και το δράμα της. Παραθέτει επίσης την εμπειρία του στο αλβανικό μέτωπο και πώς αυτή μετουσιώθηκε σε ποίηση στο «Άξιον εστί». Τέλος αναφέρεται στη σχέση του με τους νέους και ση φωνή που τους έδωσε για να εκφραστούν μέσω της ηρωίδας του ομώνυμου έργου του «Μαρία Νεφέλη». Στη διάρκεια της εκπομπής το έργο του ποιητή σχολιάζουν ο ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΑΡΑΝΙΤΣΗΣ και ο μεταφραστής ΚΙΜΩΝ ΦΡΑΪΑΡ.

Snap 2013-03-18 at 16.16.03 «Το Τραγούδι της Γης» δημιουργήθηκε από το Ίδρυμα Ευγενίδου. Το «Τραγούδι της Γης»,  ποιητική σύνθεση του Μίκη Θεοδωράκη με ηχοχρώματα και ρυθμούς.

Snap 2013-03-18 at 13.01.08Ο Κώστας Γκολέμης (Media offline) και ο Φώτης Τραγανουδάκης (Public eye Studio) ένωσαν τις δυνάμεις τους και το αποτέλεσμα είναι ένα εξαιρετικό βίντεο με την τεχνική timelapse. Εξελίσσοντας την τέχνη της φωτογραφίας και γνωρίζοντας πολύ καλά την τέχνη του μοντάζ και της κινούμενης εικόνας, έκαναν ένα βήμα μπροστά, δίνοντας μέσα από τη δουλειά τους την απάντηση σε αυτούς που ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει ελπίδα για την Ελλάδα.  Χρειάστηκαν ώρες  φωτογράφισης και χιλιάδες καρέ, με ειδικό εξοπλισμό που σχεδίασαν οι δυο τους και πολύ προσεγμένο μοντάζ για να δημιουργηθεί το τελικό αποτέλεσμα.Τη μουσική που δημιουργήθηκε ειδικά για το συγκεκριμένο timelapse συνέθεσε η Τάνια Γιαννούλη.