Αυτές είναι μερικές πολύ ωραίες χρωματιστές κάρτες που έφτιαξαν Γάλλοι καλλιτέχνες τα παλιά τα χρόνια, στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου. Τις έβρισκες στα πακέτα τσιγάρων ή με τη μορφή ταχυδρομικής κάρτας και απεικόνιζαν τον κόσμο του 2000, όπως τον φαντάζονταν τότε.
Το όραμά τους περιείχε διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα, όπως ρομπότ σκούπες (Roomba!), ιπτάμενους πυροσβέστες, αυτόματους κουρείς και μια μηχανή που αλέθει βιβλία και μεταφέρει γνώση στα κεφάλια των μαθητών με καλώδια.

 περισσότερες εικόνες

 

 

 

 

πηγή:georgakopoulos.org

«Τα φανταστικά ιπτάμενα βιβλία του κου Μόρις Λέσμορ» είναι μια ταινία μικρού μήκους τoυ κινηματογραφικoύ στoύντιο Μοοnbot. Μια καταπληκτική ταινία 15 λεπτών που αναμιγνύει διάφορες κινηματογραφικές τεχνοτροπίες (μινιατούρες, κινούμενα σχέδια με τη χρήση υπολογιστών, 2D animation). Κέρδισε το Όσκαρ μικρού μήκους  animation για το 2012. Η σχέση ανθρώπου και βιβλίου σε ένα πολύ όμορφο 15λεπτο βίντεο. Το βιβλίο ζωντανεύει με τη δύναμη του ανθρώπου, τη δύναμη της φαντασίας.

Εμπνευσμένη από τον Μάγο του Οζ, τον τυφώνα Κατρίνα, τον κωμικό Buster Keaton και την αγάπη για τα βιβλία είναι η 15λεπτη ταινία “The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore”. Όπως τονίζουν οι δημιουργοί, πρόκειται για “την ιστορία των ανθρώπων που αφοσιώνουν τις ζωές του στα βιβλία και τα βιβλία τους το ανταποδίδουν”.  Η ταινία εξιστορεί το τι συνέβη στον ήρωα Μόρις Λέσμορ που μετά την επέλαση ενός τυφώνα βρίσκεται σε έναν φανταστικό κόσμο, όπου τα βιβλία έχουν ζωντανέψει και συμπαραστέκονται στους ανθρώπους.
Η αρχική ιδέα του Joyce ήταν να εκδοθεί ως βιβλίο. Όταν όμως το 2009 συνεργάστηκε με τον Oldenburg και ξεκίνησαν την εταιρία Μοοnbot, αποφάσισαν τη δημιουργία της ταινίας. Στο μεταξύ όμως κυκλοφόρησε το iPad της Apple, και έτσι τα “ιπτάμενα βιβλία” έγιναν και e-book.

Εταιρεία Παραγωγής: Μοοnbot Studios
Σενάριο: William Joyce
Σκηνοθεσία: William Joyce, Brandon Oldenburg

«Ένα βιβλίο-έργο τέχνης, γεμάτο πολύχρωμες πεταλούδες, στις σελίδες του οποίου υπάρχουν αποσπάσματα από ημερολόγια, ποιήματα, σκέψεις κρυφές αλλά και τα όνειρα των παιδιών που κατάφεραν μετά την πυρηνική καταστροφή του Τσέρνομπιλ να λάβουν μια δεύτερη ευκαιρία ζωής μέσα από τη φιλανθρωπία του ραβίνου Yossi Raichik, διευθυντή του Ιδρύματος Charbad’s Children of Chernobyl». Με τα λόγια αυτά προλόγισε την παρουσίαση του «The Book of Life» (σ.σ. «Βιβλίο της Ζωής», ο γλύπτης David Kracov.Από τη Φλώριδα ώς το Τελ Αβίβ, το εντυπωσιακό μεταλλικό γλυπτό, το οποίο ανέρχεται σε περίπου μισό μέτρο ύψος, είναι ένας φόρος τιμής στην εξαιρετική προσπάθεια του ραβίνου αλλά και ένας τρόπος ευαισθητοποίησης διάφορων φιλανθρωπικών ιδρυμάτων υπέρ της βοήθειας σε παιδιά του κόσμου που έχουν ανάγκη. Καθεμία από τις ζωγραφισμένες στο χέρι πεταλούδες αντιπροσωπεύει τα 2.547 παιδιά που σώθηκαν από την πυρηνική καταστροφή του Τσέρνομπιλ και, -μέσω της φιλανθρωπίας- πήραν μια νέα ευκαιρία ζωής.Οι πεταλούδες εκπροσωπούν «την αξία της ζωής ενός παιδιού», ενώ τα χρώματα και η κίνηση που επέλεξε ο Kracov «αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο τη φευγαλέα φύση της παιδικής ηλικίας». Το εξαιρετικό αυτό έργο τέχνης χρησιμεύει, παράλληλα, και ως μια εξαιρετική υπενθύμιση της μεγάλης ευθύνης μας όσον αφορά στην προστασία των αθώων παιδιών στον πλανήτη αλλά και της βοήθειας που οφείλουμε να προσφέρουμε σε αυτά, με όποιο τρόπο μπορεί ο καθένας.

Είναι κάποιες στιγμές που κοιτάς μια λευκή κόλα χαρτί και προσπαθείς να βρεις αυτή τη λέξη που χρειάζεσαι για να αρχίσεις επιτέλους να γράφεις!!! Κάτι αντίστοιχο πιστεύω συμβαίνει σε όλους όταν κάποια στιγμή ζητούν απεγνωσμένα έμπνευση ώστε να μπορέσουν να ολοκληρώσουν, τη σύνθεση ενός μουσικού κομματιού, ένα πίνακα ζωγραφικής, ένα ποιήμα ή οτιδήποτε άλλο τους βασανίζει και δεν τους αφήνει να ησυχάσουν! Για τους Αρχαίους Έλληνες η έμπνευση ήταν τόσο σημαντική που έφτασαν στο σημείο να την προσωποποιήσουν! Μάλιστα, επειδή πολλοί κλάδοι απαιτούν έμπνευση μια θεότητα δεν ήταν αρκετή και γι’ αυτό είχαν 9, τις γνωστές Μούσες…

Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησιόδου ήταν κόρες της Μνημοσύνης και του Δία ( υπάρχει έστω και ένα άτομο στη μυθολογία που να μην είναι παιδί του Δία..μάλλον όχι!) και είχαν για ηγέτη τους το θεό Απόλλωνα ( θεός της μουσικής, του χορού και του Ήλιου και αυτός γιος του Δία!) Σύμφωνα με την παράδοση: Δύο Μούσες δημιούργησαν την θεωρία και την πράξη στη μάθηση. Τρεις Μούσες δημιούργησαν τους μουσικούς τόνους, τις χορδές της Λύρας, τους χρόνους παρελθόντα, ενεστώτα και μέλλοντα, τα τρία πρόσωπα και οτιδήποτε τριάριθμο. Τέσσερις εφεύραν τις διαλέκτους την αττική, την ιωνική, τη δωρική και την αιωλική. Πέντε τις 5 αισθήσεις μας και τέλος εφτά εφεύραν τους 7 πλανήτες, τα 7 φωνήεντα και τις 7 ουράνιες ζώνες!  Λοιπόν ας ξεκινήσουμε να τις δούμε μία μία γιατί είναι και πολλές!

  •  Η Πολύμνια ήταν η προστάτιδα των θεικών ύμνων, της υποκριτικής μίμησης και της γραμματικής. Το όνομα Πολυύμνια προέρχεται μάλλον από την ιδιότητά της να υμνεί πολλούς ανθρώπους ή να μνημονεύει σε αρκετούς την ιστορία (να υποθέσω ότι ήταν η αγαπημένη της μητέρα της, της Μνημοσύνης). Την απεικόνιζαν να κοιτά τον ουρανό,να φορά ένα στεφάνι από δάφνη και μαργαριτάρια.

  • Η Ουρανία ήταν αυτή που ανακάλυψε την στρονομία και προστάτευε όλα τα ουράνια σώματα. Την παρουσίαζαν με μπλε φόρεμα και αστέρια στα μαλλιά. Μπροστά στα πόδια της είχε ένα τρίποδα που επάνω του ήταν τοποθετημένη μια ουράνια σφαίρα και ένας διαβήτης. (όλο και πιο εντυπωσιακές!)

  • Η Τερψιχόρη λάτρευε τον χορό αφού ήταν αυτή που τον δημιούργησε όπως και την άρπα την παιδεία! Τη ζωγράφιζαν να χορεύει χαρούμενη με μια άρπα στα χέρια και με τα πόδια της σχεδόν στον αέρα. Κρίμα που δεν έχουμε συνδιάσει την άρπα με τέτοια ευεξία…όμως και εγώ την έχω για πιο ”μελαγχολικό” όργανο!

  • Η Μελπομένη ήταν η προστάτιδα της τραγωδίας. Σύμφωνα με τη μυθολογία ήταν η μητέρα των Σειρήνων. Οι Σειρήνες ήταν θαλάσσιες νύμφες όπου με το πανέμορφο τραγούδι τους προσείλκυαν τους ναύτες και μετά τους έπνιγαν βυθίζοντας τα καράβια τους. Την απεικόνιζαν θυμωμένη ( Κατά μάνα κατά κύρη κατά γιο και θυγατέρα!) με μια μάσκα τραγωδίας και ένα σκήπτρο στο χέρι!

  • Η Θάλλεια ήταν η Έφορος της Κωμωδίας. Δημιούργησε την κωμωδία, την αρχιτεκτονική, την γεωμετρία και την γεωργία (λιγο άσχετο το τελευταίο αλλά κάτι θα ήξεραν παραπάνω οι Αρχαίοι). Τη ζωγράφιζαν στεφανωμένη με κισσό, με πράσινο πανωφόρι, χαμογελαστή, να κρατά μια κωμική μάσκα.

  • Η Καλλιόπη ήταν η προστάτιδα των ηρωικών ποιημάτων και της ρητορικής. Ήταν η πιο σημαντική από όλες της μούσες και με τα λόγια της επέβαλε, στους άρχοντες και τους βασιλείς, υποταγή και δικαιοσύνη! Την ονόμασαν έτσι γιατί είχε ωραίο πρόσωπο και την παρουσίαζαν με λουλούδια και κισσό στα μαλλιά ενώ στα χέρια της κράτουσε δάφνες και δύο βιβλία.

  •  Η Ευτέρπη ανακάλυψε διάφορα μουσικά όργανα και ήταν η προστάτιδα της μουσικής και της διαλεκτικής. Την ζωγράφιζαν δαφνοστεφανωμένη να παίζει αυλό και δίπλα της να βρίσκονται διάφορα μουσικά όργανα και ο Έρωτας. Γνωρίζουμε ελάχιστα για την συγκεκριμένη και ας είναι  μια αρκετά σημαντική Μούσα.

  •  Η Κλειώ ήταν αυτή που δημιούργησε την Ιστορία και την κιθάρα. (πολύ δεν μπαίνει η μια στα χωράφια της άλλης; Η Ευτέρπη δεν είναι υπεύθυνη για τα μουσικά όργανα;)  Και μερικά κουτσομπολιά για την Κλειώ, η οποία κατηγόρησε την Αφροδίτη επειδή ερωτεύθηκε τον ‘Aδωνι (πολύ κακή ιδέα να τσατίσεις θεά!) Η Αφροδίτη όμως της το ανταπέδωσε κάνοντάς την να ερωτευτεί τον Πίερο ,με τον οποίο έκανε παιδί, αλλά και τον πατέρα του με τον οποίο έκανε άλλα τρία! ( Εντελώς Αναστασία η κατάσταση! Για όσους δεν το ξέρουν είναι σίριαλ στο οποίο έγινε κάτι αντίστοιχο μείον τα παιδιά).Εμφανίζεται κρατώντας στο δεξί της χέρι μία σάλπιγγα και στο αριστερό ένα βιβλίο ή έναν πάπυρο. Στα πόδια της είναι τοποθετημένο το Κιβώτιο της Ιστορίας.

  • Τελευταία αλλά εξίσου σπουδαία η Ερατώ, η ευρέτρια των ερωτικών ποιημάτων προστάτιδα της λυρικής ποιήσης.Τη ζωγράφιζαν καθιστή, με ένα στεφάνι από τριαντάφυλλα και με το τόξο του έρωτα ή μια λύρα στα χέρια. Το όνομα Ερατώ προέρχται από τη λέξη έρως και εραστής και σε πολλά κείμενα παρομοιάζουν την ομορφιά της με αυτή της Αφροδίτης!

Οι εννέα Μούσες, ως προστάτιδες των γραμμάτων και των τεχνών, μας προσφέρουν το πιο πολύτιμα και ακριβά δώρα απ’ όλα, αυτά της έμπνευσης και της δημιουργίας. Το μόνο που χρειάζεται για να τα αποκτήσετε είναι να πιστέψετε σε αυτές και κυρίως στον εαυτό σας!