00cao01-master768«Τα βιβλία του δεν λένε ψέματα για την κατάσταση του ανθρώπου. Παραδέχονται ότι η ζωή μπορεί συχνά να είναι τραγική και ότι τα παιδιά μπορεί να υποφέρουν.Ο Κάο γράφει πανέμορφα για την περίπλοκη ζωή των παιδιών που αντιμετωπίζουν προκλήσεις. Είναι ένας βαθιά αφοσιωμένος συγγραφέας, η παιδική ζωή του οποίου επηρέασε βαθύτατα το γράψιμό του»
Πρόεδρο της επιτροπής του Βραβείου Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, Πατρίσια Αλντάνα.

Στον Κινέζο συγγραφέα παιδικής λογοτεχνίας Κάο Ουενσουάν απονεμήθηκε εφέτος το διεθνές Βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν ή, όπως ατύπως λέγεται «το Νόμπελ της παιδικής  λογοτεχνίας».

CAO-735x459Ο Κάο Ουενσουάν είναι από τους δημοφιλέστερους συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας στην Κίνα και με τη βράβευσή του αυτή – το βραβείο τού δόθηκε ομόφωνα και από τα δέκα μέλη της επιτροπής- γίνεται ο πρώτος Κινέζος λογοτέχνης στον οποίο απονέμεται η διεθνής αυτή διάκριση, η υψηλότερη στον κόσμο του παιδικού βιβλίου.

Ο Κάο μοιράστηκε το βραβείο, που απονέμεται κάθε δύο χρόνια, με τη Γερμανίδα εικονογράφο Ρότραουτ Σουζάνε Μπέρνερ, η οποία ωστόσο δεν παρέστη στην τελετή απονομής που έγινε στο Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, παρουσία 300 εκδοτών, αναγνωστών και μελών της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για Παιδιά και Νέους (IBBY).

upl57907e04b3fd0

Η βιβλιοθήκη παραλίας είναι η πρώτη του είδους της στην Ευρώπη και διαθέτει πάνω από 6.000 βιβλία σε περισσότερες από 15 γλώσσες!

Αυτή η βιβλιοθήκη παραλίας βρίσκεται στην Αλμπένα, ένα μεγάλο βουλγαρικό θέρετρο στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας.

Εργο του Γερμανού αρχιτέκτονα Herman Kompernas, η υπαίθρια παραθαλάσσια βιβλιοθήκη βρίσκεται μπροστά από το ξενοδοχείο Kaliakra και έχει τα πάντα, από βουλγαρική λογοτεχνία μέχρι απομνημονεύματα και μυθιστορήματα.

Τα 140 λευκά ράφια της είναι κατασκευασμένα από ειδικό υλικό το οποίο είναι ανθεκτικό στον ήλιο και τον άνεμο, ενώ όταν βρέχει, οι βιβλιοθήκες προστατεύεται από ένα ειδικό κάλυμμα βινυλίου. Ο δανεισμός των βιβλίων είναι δωρεάν και η μόνη πρόταση που γίνεται είναι να το επιστρέψουν όταν το διαβάσουν.

upl57907e21a59ff     articleGal_111857_81882.w_hr

Σχεδιασμένη για να προωθήσει και να διευκολύνει το διάβασμα μεταξύ των τουριστών κατά τη διάρκεια των διακοπών η παραθαλάσσια βιβλιοθήκη Albena επεκτείνεται συνεχώς, καθώς οι επισκέπτες ενθαρρύνονται να δωρίσουν τα δικά τους βιβλία για να τα απολαύσουν και άλλοι.

Μια πολύτιμη πολιτιστική ανταλλαγή εμπειριών η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει και στην Ελλάδα…

 

Πηγή: http://www.thetoc.gr/

mum-reading

  • Διαβάστε βιβλία µαζί µε τα παιδιά σας. Όχι µόνο θα   τα βοηθήσει να βελτιώσουν τις αναγνωστικές τους ικανότητες αλλά είναι και µια σπουδαία ευκαιρία να περάσετε ευχάριστα µαζί. Το άνοιγµα ενός βιβλίου είναι η αρχή µιας περιπέτειας, ποτέ  δεν ξέρετε τι µπορεί να ανακαλύψετε στις σελίδες του.
  • Συνεχίστε   να διαβάζετε ιστορίες στα παιδιά σας, ακόμη κι όταν μαθαίνουν να διαβάζουν   µόνα τους. Το βρίσκουν διασκεδαστικό και κυρίως τα ενθαρρύνει. Το παιδί σας   δε θα είναι ποτέ πολύ µεγάλο για να ακούσει και να απολαύσει µια καλή   ιστορία.
  • Διαβάστε   αργά και εκφραστικά. Προσπαθήστε να χρησιμοποιείτε διαφορετικές φωνές για   διαφορετικούς χαρακτήρες.
  • Γνωρίστε   στα παιδιά σας διαφορετικά είδη βιβλίων· κλασική λογοτεχνία, εικονογραφημένες   ιστορίες, κόµικς, ποίηση, βιβλία γνώσεων.
  • Προσπαθήστε   να τους διαβάζετε την ίδια ώρα κάθε µέρα. Πριν το βραδινό ύπνο είναι µια   σπουδαία ώρα για να μοιραστείτε µαζί τους µια ιστορία. Γιατί να µην αφήσετε   το παιδί σας να επιλέξει το βιβλίο που θα διαβάσετε;
  • Μην σας   απασχολεί το αναγνωστικό επίπεδο. Τα παιδιά απολαμβάνουν εξίσου, και βιβλία   που θα ήταν γι’ αυτά πολύ δύσκολο να τα διαβάσουν µόνα τους.read-316507_1280
  • Καθώς το   παιδί σας θα εμπιστεύεται περισσότερο τον εαυτό του για να διαβάσει, μπορείτε   να αντιστρέψετε τους ρόλους και να διαβάζει εκείνο σε εσάς τη συνέχεια της   ιστορίας. Ενθαρρύνετε το παιδί σας –πέστε του πόσο καλά διαβάζει, δείξτε   ενδιαφέρον και ενθουσιασµό για το βιβλίο του και να είστε σίγουροι ότι θα   θέλει να διαβάσει περισσότερο!!!
  • Συζητήστε   µαζί τους για τα βιβλία, ρωτήστε τα τι πιστεύουν πως θα συµβεί στη συνέχεια ή   ποιο κοµµάτι του βιβλίου τους άρεσε ή τα διασκέδασε περισσότερο.
  • Τι αρέσει   στα παιδιά σας; Tα ζώα, τα σπορ, η επιστήμη; Κάντε τους έκπληξη µε βιβλία ή   περιοδικά µε θέµα τα ενδιαφέροντά τους ή τις αγαπημένες τους δραστηριότητες.
  • Επισκεφθείτε   µαζί το βιβλιοπωλείο ή τη βιβλιοθήκη. Ζητήστε από τον/την υπεύθυνο βοήθεια   για να επιλέξετε βιβλία που τα παιδιά σας θα ευχαριστηθούν. Προτρέψτε τα να   γίνουν µέλη δανειστικής βιβλιοθήκης .

πηγή

Της Ζωής Νικητάκη

παραμύθι 1 Έχει από καιρό ξεπεραστεί η αντίληψη πως ο έξυπνος και προικισμένος άνθρωπος, είναι αυτός που διαθέτει υψηλό δείκτη νοημοσύνης. Τώρα πια, όταν μιλάμε για έναν άνθρωπο με αναπτυγμένη ευφυΐα, καλούμαστε να γνωρίζουμε για ποια από τα είδη νοημοσύνης μιλάμε, σε ποια από τις ευφυΐες του αναφερόμαστε. Το 1984 ο αναπτυξιακός ψυχολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, Ηoward Gardner, υποστήριξε πως δεν υπάρχει μια νοημοσύνη, κοινή για όλους τους ανθρώπους, για όλους τους πολιτισμούς και όλες τις εποχές. Αντίθετα, υπάρχουν οχτώ είδη νοημοσύνης, καθένα από τα οποία πηγάζει από διαφορετικό τμήμα του εγκεφάλου.

Πώς όμως μπορεί να συνδέεται η λειτουργία της αφήγησης των παραμυθιών με το ιδιαίτερο προφίλ της νοημοσύνης του παιδιού και την ανάπτυξη της πολλαπλότητάς του;

Τα παραμύθια παρέχουν στα παιδιά πολλαπλά ερεθίσματα, ώστε να αναπτύξουν αποτελεσματικά όλο το φάσμα της νοημοσύνης τους. Γνωρίζουμε ότι αυτά που μαθαίνει το παιδί ως το πέμπτο έτος της ηλικίας του αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό των νοητικών δεδομένων για την υπόλοιπη ζωή του. Έρευνες νευροεπιστημών των τελευταίων χρόνων μας λένε ότι η ποσότητα, αλλά και η ποιότητα ερεθισμάτων που δίνουμε στα παιδιά από την πρώτη κιόλας ηλικία, όχι μόνο τα τροφοδοτούν με γνώσεις, αλλά δημιουργούν και τις συνάψεις στα εγκεφαλικά κύτταρα, συνθέτοντας και δημιουργώντας τη βάση, στην οποία θα αποθηκεύουν πληροφορίες για την υπόλοιπη ζωή τους.

Κατά τη διάρκεια της αφήγησης ενός παραμυθιού απαιτούνται και καλλιεργούνται τα περισσότερα, αν όχι όλα, είδη νοημοσύνης του παιδιού, τα οποία είναι τα ακόλουθα:
1. γλωσσική ή λεκτική νοημοσύνη
2. μουσική / ρυθμική νοημοσύνη
3. σωματική / κιναισθητική νοημοσύνη
4. συναισθηματική ή διαπροσωπική νοημοσύνη
5. ενδοπροσωπική νοημοσύνη
6. χωρική νοημοσύνη
7. φυσιογνωστική νοημοσύνη
8. λογική / μαθηματική νοημοσύνη

Η γλωσσική ή λεκτική νοημοσύνη

Η γλωσσική ή λεκτική νοημοσύνη αφορά όλες τις λεκτικές ικανότητες του ανθρώπου και εδράζεται στο αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου. Εκδηλώνεται με την ευαισθησία στον προφορικό και στον γραπτό λόγο, με την ικανότητα εκμάθησης και ομιλίας διαφορετικών γλωσσών και τη χρήση της γλώσσας για την επίτευξη κάποιων στόχων. Τη νοημοσύνη αυτή τη διαθέτει ο ποιητής, ο συγγραφέας, ο ρήτορας, κλπ. Σαφώς και με την αφήγηση των παραμυθιών καλλιεργείται αυτού του είδους η νοημοσύνη, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τον ποιητικό και συμβολικό λόγο των παραμυθιών, με τη φαινομενικά απλή και αλληγορική τους γλώσσα που είναι βαθιά ποιητική, όπως και ο προφορικός λόγος των παραμυθάδων αλλοτινών εποχών.
…. «Το παιδί ψάχνει να βρει σπίρτα για να ανάψει, να δει, αν έχει πραγματικά σκοτωμένο το θηρίο, αλλά δεν βρίσκει. Τότε, βλέπει ένα φως και φεύγει να πάει προς τα εκεί να πάρει σπίρτα, για να γυρίσει ν΄ανάψει. Εκεί που πήγαινε, συναντά μια γριά που τύλιγε ένα μασούρι κλωστή και της λέει:
– Τι κάνεις εδώ;
Αποκρίνεται εκείνη:
– Τυλίγω τη νύχτα για να ξημερώσει.
Το βασιλόπουλο της λέει:
– Μα εγώ δεν θέλω να ξημερώσει, για να προλάβω να πάρω φωτιά!….» [1]
Το παιδί γνωρίζει μέσα από τα παραμύθια τον θησαυρό της ελληνικής μας γλώσσας, την ποίηση που κρύβει μα και τη δυνατότητα να κατανοήσει μέσω αυτής τα μυστήρια της ύπαρξής του, μα και τα μυστήρια του σύμπαντος, τη δυνατότητα να συλλάβει τον κόσμο, ορατό και αόρατο και να τον δημιουργήσει, όπως τον οραματίζεται.

Η μουσική / ρυθμική νοημοσύνη

Η μουσική / ρυθμική νοημοσύνη εδράζεται στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου και εμπεριέχει την ικανότητα του ανθρώπου να νοιώθει τον ρυθμό, τη χροιά του ήχου, τη μελωδία, την ικανότητα για συναισθηματική έκφραση μέσω της μουσικής, είτε ως σύνθεση είτε ως εκτέλεση. Ωστόσο, η γλώσσα μπορεί να οριστεί σαν απλοποίηση της μουσικής, όπως μας λέει ο σπουδαίος μουσικός και Σούφι δάσκαλος Ιναγιάτ Χαν. Η μουσική κρύβεται μέσα στη γλώσσα, όπως η ψυχή κρύβεται μέσα στο σώμα. Και η γλώσσα των παραμυθιών έχει μουσική και ρυθμό, όπως ρυθμό έχει η ίδια η σύσταση του ανθρώπου, όπως ρυθμό έχει το Σύμπαν.

…«Ένας χρυσαετός πέταξε δεξιά του, απάνω απ΄τα νερά, και χάθηκε στον ορίζοντα μαζί με κάποιες λωρίδες ομίχλης σαν να εξατμίστηκε. Έκλεισε τα μάτια και αφουγκράστηκε το τραγούδι της θάλασσας:
Πέρα από τις λέξεις
πέρα από τη λογική
η χώρα της μη ύπαρξης υπάρχει
η χώρα της σκιάς και της φωτός
η χώρα της ηχούς και της ψευδαίσθησης
η χώρα των ποταμών, όπου οι άνθρωποι
έχουν χάσει το ποτάμι της ζωής μέσα τους,
το ποτάμι της ζωής
το ποτάμι της ζωής έχει χαθεί.»…. [2]

paramythia_nohmosynh3Η σωματική / κιναισθητική νοημοσύνη

Ο παραμυθάς κατά την αφήγηση μιλά όχι μόνο μέσα από τον λόγο, μα και μέσα από το σώμα του, από τις κινήσεις των χεριών του μα και ολόκληρου του σώματός του. Το σώμα του παραμυθά εκπέμπει το νόημα των ιστοριών του, ακόμα και σε κάποιον για τον οποίον η γλώσσα που εκφέρει, είναι ακατανόητη και έτσι οι ιστορίες και τα παραμύθια μπορούν να ξεπεράσουν τα όρια της γλώσσας.Η κιναισθητική νοημοσύνη έγκειται στην ικανότητα παρατήρησης και μίμησης ή αναπαράστασης του παρατηρούμενου γεγονότος και συνιστά κυρίως το δραματικό ταλέντο που διαθέτουν ηθοποιοί, χορευτές, χορογράφοι, μίμοι, παραμυθάδες, καλλιτέχνες που υπηρετούν την τέχνη της παράστασης, τεχνίτες, κλπ. Ωστόσο, αυτή η ικανότητα παρατήρησης και αναπαράστασης αποτελεί και ένα συστατικό σημαντικό στη διαδικασία μαθητείας του παιδιού. Μέσα από την αφήγηση των παραμυθιών παρέχεται στο παιδί η ευκαιρία να αναπτύξει τις κινητικές του δεξιότητες και να εκφράσει ιδέες, γνώσεις και συναισθήματα συνεργατικά με τον εγκέφαλο, συνδυάζοντας την αντίληψη με την κίνηση. Για τούτο και είναι σημαντικές και οι εφορμήσεις μέσα από το παραμύθι για δράσεις που μπορούν να κινητοποιήσουν, να καλλιεργήσουν και να αναπτύξουν τη σωματική νοημοσύνη του παιδιού, την ικανότητα του σώματός του να λειτουργήσει αρμονικά με τον εγκέφαλο και με τη βοήθειά του να επιλύει προβλήματα.

Η συναισθηματική ή διαπροσωπική νοημοσύνη

Η συναισθηματική ή διαπροσωπική νοημοσύνη βασίζεται στην ικανότητα του ανθρώπου να καταλαβαίνει τους άλλους και εδράζεται στον μετωπιαίο λωβό και στο νέο φλοιό του εγκεφάλου. Πιο συγκεκριμένα, συνίσταται στο να μπορεί να διακρίνει κάθε αλλαγή στις διαθέσεις, τις προθέσεις και τη συμπεριφορά των ανθρώπων που τον περιβάλλουν, ακόμα και αν οι αλλαγές αυτές δεν είναι εμφανείς. Να μπορεί να επισημάνει τους σκοπούς, τα κίνητρα και τα ενδιαφέροντα των ανθρώπων, τις πραγματικές ανάγκες τους και τα ιδιαίτερα χαρίσματά τους.

Διδάσκαλοι, παιδαγωγοί, χαρισματικοί ηγέτες, ηθοποιοί, γονείς, ψυχολόγοι, θεραπευτές, κλπ. βασίζονται στη διαπροσωπική νοημοσύνη. Και ο παραμυθάς διαθέτοντας αυτή τη νοημοσύνη, μπορεί να διαγνώσει σε κάθε στιγμή της παράστασης και του μοιράσματος των ιστοριών, τις διαθέσεις και τις ανάγκες του κοινού και ανάλογα να προσαρμόσει την εξιστόρηση των παραμυθιών του. Ο παραμυθάς μπορεί να καταφέρει μέσα από την τέχνη του να μετασχηματίσει κάποια σημεία των πραγματικοτήτων γύρω του, ακόμα και να οδηγήσει στην ισορροπία ή την αποκατάσταση μιας ψυχικής κατάστασης δύσκολης ή μιας ασθένειας.

Το παιδί μέσα από τα παραμύθια μαθαίνει να παρατηρεί τις συμπεριφορές των ηρώων, τα κρυμμένα κίνητρα, τους σκοπούς, την αλήθεια τους, το δημιουργικό δυναμικό τους. Μελετώντας τη συμπεριφορά των ηρώων του παραμυθιού, κατανοεί καλύτερα τον εαυτό του, αλλά και το περιβάλλον του, λαμβάνει απαντήσεις για ζητήματα που μπορεί να το προβληματίζουν, να το στεναχωρούν ή να του προκαλούν ανησυχία ή φόβο. Ο τρόπος που ο ήρωας καταφέρνει να υπερβεί τα εμπόδια και να πραγματώσει το όνειρό του, ενεργοποιεί την εσωτερική δύναμη και το θάρρος του παιδιού, του μεταδίδεται το μήνυμα ότι μπορεί και αυτό να τα καταφέρει, να ξεπεράσει όλες τις δυσκολίες και τα εμπόδια που ως δοκιμασίες εμφανίζονται στη ζωή, όπως και στα παραμύθια.

Παράλληλα, ενεργοποιείται και η ενσυναίσθηση στο παιδί, η ικανότητα να μπαίνει στη θέση και των άλλων ανθρώπων, να επιχειρεί να κατανοήσει τις ανάγκες τους, τις επιθυμίες τους και να μπορεί να συλλειτουργεί, να συνονειρεύεται, να συνεργάζεται, να συνδημιουργεί. Η ανάπτυξη της διαπροσωπικής νοημοσύνης μέσα από τα παραμύθια βοηθά το παιδί να ελέγξει τα εγωιστικά του ένστικτα και επιθυμίες, να ενσωματωθεί πιο αρμονικά στην ομάδα των συνομηλίκων του, στην κοινότητά του τη σχολική, κλπ.

paramythia_nohmosynh2 (1)Η ενδοπροσωπική νοημοσύνη

Η ενδοπροσωπική νοημοσύνη δίνει την ικανότητα στον άνθρωπο να εμβαθύνει και να κατανοήσει τον ίδιο του τον εαυτό, να επιτύχει το γνώθι σαυτόν μέσα από τη διαδικασία του ένδον σκάπτειν, της ενδοσκόπησης και ενδοπαρατήρησης.

Αυτός που έχει προικιστεί με οξυμμένη αυτού του είδους τη νοημοσύνη, μπορεί να μεταφέρει τα συναισθήματά του με συμβολικούς κώδικες, να έχει τις δεξιότητες της αυτοσυγκέντρωσης, της επιμέλειας, της προσοχής, της υψηλής μεθοδικότητας στη σκέψη, της ανάγνωσης και της κατανόησης των εμπειριών του, εξωτερικών και κυρίως εσωτερικών και αυτών που αισθάνεται.

Και ο παραμυθάς στηρίζεται στην ενδοπροσωπική νοημοσύνη του για να κατανοεί τους ήρωες των παραμυθιών που αφηγείται και να συμπάσχει με τα παθήματα, τις δοκιμασίες και τις περιπέτειές τους. Ο παραμυθάς ζει στην πραγματικότητα τον κάθε έναν από αυτούς τους ρόλους, τον ρόλο του βασιλιά, τον ρόλο του φτωχού μα προκομμένου ράφτη, τον ρόλο του θεόρατου γίγαντα που κολλά χρυσά φλουριά απάνω στα ασημοπράσινα φύλλα μιας ελιάς, τον ρόλο του ψαριού που μιλά μ΄ανθρώπινη φωνή και αμέτρητους άλλους. Δεν δανείζει απλώς τη φωνή του στους ήρωες αυτούς, αλλά βιώνει μέσα από αυτούς τα συναισθήματά τους και τις εμπειρίες τους, πονά μαζί τους, αλλά και χαίρεται. Μερικές φορές συγκινείται και ίσως και κλαίει αφηγούμενος ένα παραμύθι, σα να αφηγείται τη δική του ζωή και τον πόνο που μέσα του κουβαλεί.

Ο παραμυθάς διαθέτει οξυμμένη ενδοπροσωπική, αλλά και διαπροσωπική νοημοσύνη και έτσι μπορεί να διατηρεί σε πνευματικό και ψυχικό πεδίο την ισορροπία των συνταξιδευτών του στο παραμυθοταξίδεμα λειτουργώντας με κάποιον τρόπο σαν οδηγός στο ταξίδι ή σαν θεραπευτής.

Έτσι και στο παιδί μέσα από την αφήγηση των παραμυθιών, του παρέχεται η ευκαιρία να αναπτύξει την ενδοπροσωπική του νοημοσύνη, να κατανοήσει τους ανθρώπους γύρω του καλύτερα κατανοώντας τον εαυτό του. Τα παραμύθια μπορούν να λειτουργήσουν σαν ένα θαυμάσιο εργαλείο αυτογνωσίας που μπορεί να οδηγήσει το παιδί στο να αρχίσει να αντιλαμβάνεται κρυμμένα κομμάτια του εαυτού του, κίνητρα, σκοπούς, συναισθήματα, σκέψεις, οράματα και τελικά να επιτύχει το ζητούμενο κάθε ανθρώπινης ύπαρξης, που δεν είναι άλλο από το ταξίδι μύησης της ψυχής και τη γνώση του Ανώτερου Εαυτού, της αληθινής ουσίας της ύπαρξής μας.

Η ακρόαση παραμυθιών από πολύ μικρή ηλικία, βοηθά το παιδί να κατανοήσει την εσωτερική ζωή κάθε ανθρώπου και να αναπτύξει έτσι την ενδοπροσωπική του νοημοσύνη, αλλά και να δομήσει τη ψυχική του ισορροπία. Και εκεί ακριβώς έγκειται και η θεραπευτική χρήση και λειτουργία των παραμυθιών, στο γεγονός ότι μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο να επανασυνδεθεί με τον πυρήνα της ύπαρξής του.

Η χωρική νοημοσύνη

Η χωρική νοημοσύνη σχετίζεται με την ικανότητα του ανθρώπου να αναπαραστήσει το χώρο που βλέπει εντός του και εδράζεται στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου. Τον βοηθά να παρατηρεί ένα αντικείμενο ή μια μορφή και να δημιουργεί συνθέσεις, αναπαριστώντας το με έναν ακριβή τρόπο.

Συνίσταται στην ικανότητα:
– της δραστικής φανατασίας
– του καλού προσανατολισμού στον χώρο
– του χειρισμού των εικόνων για σκέψη και δημιουργία
– την αναγνώριση της σχέσης αντικειμένων και διαστημάτων
– την θεώρηση από διαφορετικές οπτικές γωνίες
Παρατηρείται η νοημοσύνη αυτή σε αρχιτέκτονες, ζωγράφους, γλύπτες, καλλιτέχνες, οδηγούς, καπετάνιους, εφευρέτες, κλπ.

Τα παιδιά με χωρική νοημοσύνη μαθησιακά μπορούν να αποδώσουν καλύτερα σκεπτόμενα με εικόνες, έχουν τη λεγόμενη οπτική μνήμη, οργανώνουν τις σκέψεις τους στον χώρο και συγκροτούν τις ιδέες τους πριν τις γράψουν. Τους αρέσει να σκέφτονται με εικόνες και να τις δημιουργούν. Τα παραμύθια μιας και έχουν έντονη εικονοποιϊα, παρέχουν στα παιδιά το πεδίο ανάπτυξης της σκέψης με εικόνες και βέβαια ο άξιος παιδαγωγός ή ο γονιός που είναι αναζητητής στο μονοπάτι της αυτογνωσίας και θέλει να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό του και κατά συνέπεια και το παιδί του, μπορεί να συμβάλλει με κάποιους τρόπους μέσα από την αφήγηση των παραμυθιών στην ανάπτυξη της νοημοσύνης του χώρου του παιδιού.

Η φυσιογνωστική νοημοσύνη

Η φυσιογνωστική νοημοσύνη συνίσταται στην ικανότητα του ανθρώπου να αναγνωρίζει και να κατηγοριοποιεί το φυτικό και ζωικό βασίλειο. Τέτοια ευφυϊα διαθέτουν οι βοτανολόγοι, οι βιολόγοι, οι γεωργοί, οι γεωλόγοι, οι σεφ, κλπ.

Αυτή τη νοημοσύνη μπορούν να την αναπτύξουν τα παιδιά μέσα από την επαφή τους με τη φύση, με εργασίες που σχετίζονται με την παρατήρηση φυσικών φαινομένων, με τη συλλογή βοτάνων, την καλλιέργεια της γης, κλπ. Στα λαϊκά μαγικά παραμύθια τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τη φύση. Εκεί τα πουλιά μιλούν, τα δέντρα τραγουδούν, τα ψάρια χορεύουν, τα ζώα συμβουλεύουν, η θάλασσα σε ταξίδια γνώσης καλεί και για το ανείπωτο μιλεί. Τα παραμύθια φτιάχτηκαν από ανθρώπους αλλοτινών εποχών που δεν είχαν ακόμα χάσει τη σύνδεση με τη φύση και τις στοιχειακές της οντότητες, που μπορούσαν να ακούνε τη φωνή των δέντρων, των ζώων και των πουλιών, που συνδεόμενοι με την εσώτερη φωνή τους, μπορούσαν να ακούνε και τη φωνή των κόσμων γύρων τους. Έτσι το παιδί μέσα από τα παραμύθια καλλιεργεί την ευαισθησία του σχετικά με το φυσικό περιβάλλον και αντιλαμβάνεται πως και η πέτρα έχει ψυχή και το δέντρο αγαπά και το πουλί δημιουργεί με τον ήχο του έναν κόσμο και μια πραγματικότητα μεταμορφώνει.

Η αριθμητική / λογική νοημοσύνη

Η αριθμητική / λογική νοημοσύνη σχετίζεται με την ικανότητα της επαγωγικής και παραγωγικής ανάλυσης προβλημάτων, με την εκτέλεση μαθηματικών πράξεων, τον χειρισμό μαθηματικών συμβόλων και αριθμητικών σχέσεων, την υλοποίηση επιστημονικής έρευνας, τη συγκράτηση σειράς από λεπτομέρειες στη μνήμη. Φιλόσοφοι, μαθηματικοί, λογιστές, προγραμματιστές, ντετέκτιβ διαθέτουν τέτοια νοημοσύνη. Τα παιδιά που έχουν αναπτυγμένη την αριθμητική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα μέσα από αριθμούς και λογική σκέψη και αναζητούν την σχέση αιτίας αποτελέσματος σε κάθε πρόβλημα.

Τα εκπαιδευτικά συστήματα των περισσοτέρων δυτικών χωρών στηρίζονται στην ανάπτυξη κατά κύριο λόγο της αριθμητικής / λογικής νοημοσύνης και δευτερευόντως καλλιεργούν ένα μικρό τμήμα της γλωσσικής νοημοσύνης και εκεί ακριβώς έγκειται και η αποτυχία τους, στο γεγονός ότι παραμελούν τα υπόλοιπα είδη νοημοσύνης του παιδιού και έτσι δεν συντελούν στο να εκδιπλωθεί το ουράνιο τόξο των χαρισμάτων του παιδιού, να καλλιεργηθεί και να αναπτυχθεί ολόκληρο το δημιουργικό δυναμικό, με το οποίο έχει έρθει στη ζωή.

Τα παραμύθια συντελούν στην εμπλουτισμένη μάθηση και στην ανάπτυξη των περισσοτέρων όψεων της πολλαπλής νοημοσύνης του παιδιού. Και το βέβαιο είναι πως κατά τη διάρκεια μιας αφήγησης παραμυθιών καλλιεργούνται η γλωσσική, η μουσική, η σωματική / κιναισθητική, η σναισθηματική ή διαπροσωπική και η ενδοπροσωπική νοημοσύνη του παιδιού, όψεις που παραμελούνται από τα σύγχρονα σχολεία και έτσι το παιδί συρρικνώνεται, περιορίζεται και συνθλίβεται ως προς την ανάπτυξή του σε ψυχοπνευματικό πεδίο. Ας έχουμε όμως στο νου και στην καρδιά, και ας μην λησμονούμε πως το ζητούμενο είναι μέσω της παιδείας μας η πλήρης ανάπτυξη και καλλιέργεια όλου του ψυχοπνευματικού υλικού, με το οποίο έχουμε εξοπλιστεί και η εξύψωση και εξέλιξη της συνειδητότητάς μας σε ανώτερα επίπεδα από το υλικό.

Για τούτο, και τα παραμύθια, όπως και οι μύθοι από τον πλούσιο θησαυρό της πολιτισμικής και πνευματικής μας κληρονομιάς οφείλουν να κατέχουν σημαντική θέση στην παιδεία και στα σχολεία μας, μιας και εμφέρουν μυστικά κλειδιά για την κατανόηση των μυστηρίων της ύπαρξής μας, μα και των μυστηρίων του κόσμου και των σύμπαντος.

Η ανθρώπινη ψυχή άλλωστε, όπως τόσο εύστοχα ο Rudolf Steiner εξέφρασε, χρειάζεται την ουσία των παραμυθιών να ρέει μέσα της, όπως το σώμα χρειάζεται τις θρεπτικές ουσίες να κυλούν μέσα στις φλέβες του.

Η ανθρώπινη ψυχή χρειάζεται τη χαρά πέρα από τα τείχη του κόσμου…

«Τυφλή ψυχή, οπλίσου με τον πυρσό των μυστηρίων, και μέσα στην επίγεια νύχτα θ΄ανακαλύψεις το φωτεινό πανομοιότυπό σου, τη θεσπέσια ψυχή σου. Ακολούθησε αυτόν τον θείο οδηγό, και θα είναι το πνεύμα σου. Γιατί κρατά το κλειδί των περασμένων και των μελλοντικών ζωών σου» [3]

[1]. Λουδοβίκου Ρουσέλ, «Παραμύθια της Μυκόνου», επιμέλεια: Π. Κουσαθανάς, εκδόσεις Δήμος Μυκόνου και Ίνδικτος[2]. Ζωή Νικητάκη, «Παραμύθια για της καρδιάς μας την αλήθεια», εκδόσεις Κονιδάρη[3]. Αιγυπτιακή Βίβλος των νεκρών, «Μεγάλοι Μύστες» Εδ. Συρέ, εκδ. Κάκτος

αναδημοσίευση: όμορφη ζωή

Η συστηματική ανάγνωση βιβλίων δεν οδηγεί τους αναγνώστες μόνο στην ανακάλυψη νέων τόπων και εννοιών, αλλά όπως έχει αποδειχθεί επιστημονικά κάνει καλό και στον εγκέφαλο, απομακρύνοντας την πιθανότητα εκδήλωσης άνοιας.

Μία νέα επιστημονική έρευνα του πανεπιστημίου του Yale συνδέει το διάβασμα με την αύξηση της διάρκειας ζωής ενός ανθρώπου.

Οι άνθρωποι που διαβάζουν ένα βιβλίο έστω και για μισή ώρα κάθε μέρα (συνολικά 3,5 ώρες την εβδομάδα), μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου κατά περίπου 20%, την ώρα που το όφελος από την ανάγνωση εφημερίδων και περιοδικών είναι πολύ μικρότερο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια επιδημιολογίας Μπέκα Λέβι της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Yale, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κοινωνικής ιατρικής «Social Science and Medicine», ανέλυσαν στοιχεία για 3.635 ανθρώπους, συσχετίζοντας τις αναγνωστικές συνήθειες καθενός, με τη γενικότερη κατάσταση της υγείας του σε βάθος 12 ετών.

Διαπιστώθηκε ότι όσοι διάβαζαν περίπου 3,5 ώρες την εβδομάδα, ήταν κατά μέσο όρο 17% λιγότερο πιθανό να πεθάνουν πρόωρα από οποιαδήποτε αιτία, ενώ για όσους διάβαζαν πάνω από 3,5 ώρες εβδομαδιαίως η πιθανότητα ήταν 23% μικρότερη.   Στη διάρκεια της 12ετούς μελέτης, πέθαναν το 27% των αναγνωστών βιβλίων και το 33% όσων δεν διάβαζαν καθόλου βιβλία. Όσα περισσότερα βιβλία διάβαζε κάποιος, τόσο μειωνόταν ο κίνδυνος θανάτου του.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η ανάγνωση βιβλίων βοηθά στον ύπνο, στην ψυχική διάθεση, στην καθυστέρηση της νόσου Αλτσχάιμερ κ.α.   Η νέα μελέτη, σύμφωνα με τη Λέβι, δείχνει ότι «η ανάγνωση βιβλίων ακόμη και για μισή ώρα καθημερινά προσφέρει σημαντικό πλεονέκτημα επιβίωσης, σε σχέση με όσους δεν διαβάζουν καθόλου. Και αυτό το πλεονέκτημα για τους αναγνώστες των βιβλίων ισχύει άσχετα με το εισόδημά τους, την μόρφωσή τους, την εξυπνάδα τους, το φύλο τους, την ηλικία τους, την οικογενειακή κατάστασή τους ή άλλες παραμέτρους».

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι τα βιβλία προάγουν το λεγόμενο βαθύ και αφοσιωμένο διάβασμα -περισσότερο από τις εφημερίδες, τα περιοδικά ή τις αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα- πράγμα που ωφελεί περισσότερο το νου και τον εγκέφαλο. Επιπλέον, το λεξιλόγιο, η λογική, η συγκέντρωση και η κριτική σκέψη ευνοούνται από τα βιβλία, ιδιότητες που επίσης συμβάλλουν στο πλεονέκτημα επιβίωσης που χαρίζει η ανάγνωσή τους.

Η έρευνα δεν έκανε διάκριση για το είδος των βιβλίων, όμως οι περισσότεροι συμμετέχοντες διάβαζαν λογοτεχνία. Μια μελλοντική έρευνα θα μελετήσει τις ωφέλειες των βιβλίων σε μεγαλύτερο βάθος, αναζητώντας απαντήσεις στο κατά πόσο τα ηλεκτρονικά βιβλία έχουν το ίδιο όφελος με τα παραδοσιακά έντυπα βιβλία, αν κάποιο είδος βιβλίων είναι σαφώς πιο «υγιεινό» κ.α.   Οι ερευνητές επεσήμαναν επίσης ότι ο μέσος άνθρωπος που συμμετείχε στην μελέτη, αφιέρωνε 3,9 ώρες την εβδομάδα στα βιβλία και 6,1 ώρες σε εφημερίδες και περιοδικά. Όπως είπαν, αν αυτή η τάση αντιστρεφόταν υπέρ των βιβλίων, θα υπήρχε μεγαλύτερο όφελος για την υγεία.

Πηγή: www.lifo.gr

Το εικονογραφημένο βιβλίο για παιδιά, με τις υποκατηγορίες του (illustrated book και picture-book), αποτελεί το πρώτο ευχάριστο ανάγνωσμα για παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Ωστόσο, η σημασία του συχνά παραγκωνίζεται, τόσο από τους εκπαιδευτικούς όσο και από τους ίδιους τους γονείς, οι οποίοι το θεωρούν «παιδιάστικο», «πολυτέλεια», ή και «ανούσιο».

87769

Η παιδαγωγική επιστήμη αντικρούει τις άτοπες αυτές θεωρήσεις, τονίζοντας ότι η επαφή των παιδιών με εικονογραφημένα βιβλία αναδεικνύεται ως μια αναγκαιότητα για την ομαλή ψυχοπνευματική ανάπτυξη τους. Τα picture books (βιβλία με εικόνες και ελάχιστο ή καθόλου κείμενο) είναι εκείνα που φέρνουν το παιδί σε μια πρώτη επαφή με τον κόσμο των βιβλίων. Επειδή είναι συνήθως μικρά και εύχρηστα, μαλακά και ορισμένες φορές εύπλαστα, προσελκύουν τα νήπια καθώς και τα παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας. Πολλές φορές μάλιστα, ένα τέτοιο βιβλίο μπορεί να αποτελέσει το μεταβατικό αντικείμενο* του παιδιού.

Επίσης, τα βιβλία αυτά μπορούν να αποτελέσουν το ερέθισμα για να ξεκινήσει κάποια συζήτηση μεταξύ ενήλικα και παιδιού σχετικά με διάφορα θέματα που μπορούν να το απασχολούν. Στα πλαίσια αυτά, το παιδί μπορεί να πραγματοποιήσει διάφορες συνδέσεις μεταξύ του φανταστικού (αυτού που παρουσιάζεται στο βιβλίο) και του πραγματικού (καθημερινότητα), αλλά και να θέσει διάφορα ερωτήματα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην ευαίσθητη αυτή ηλικία, τα νήπια  ξεκινούν να διαμορφώνουν μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τον κόσμο που τα περιβάλλει.

Σύμφωνα με τη θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης του Gardner, με το εικονογραφημένο βιβλίο αναπτύσσεται η χωροταξική/χωροαντιληπτική ικανότητα των παιδιών. Παράλληλα, καλλιεργείται η φαντασία τους και η κριτική τους ικανότητα. Στο σημείο αυτό, αξίζει να αναφέρουμε ότι η εικονογράφηση δε συνοδεύει μόνο το κείμενο, μπορεί να το εμπλουτίζει, να το ανατρέπει, να το παρουσιάζει από την οπτική γωνία ενός άλλου ήρωα/ άλλης ηρωίδας κ.λπ. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η εικόνα βοηθά το παιδί να «επεξεργάζεται» καλύτερα όσα ακούει/διαβάζει: το παιδί μπορεί να κάνει υποθέσεις με βάση την εικόνα, να στοχαστεί, να μπει στη θέση ενός ήρωα/μιας ηρωίδας, να προβληματιστεί… Επομένως, «διαβάζει» την εικόνα ενεργητικά.

Τα εικονογραφημένα βιβλία μπορούν να αξιοποιηθούν και στην εκπαίδευση, συντελώντας στη γνωριμία του παιδιού με τη Ζωγραφική και τις εικαστικές τέχνες, αλλά και πλαισιώνοντας δραστηριότητες και σχέδια εργασίας. Με τον τρόπο αυτό, οι εκπαιδευτικοί έχουν τη «δύναμη» να καλλιεργήσουν το ενδιαφέρον των παιδιών για την τέχνη και για τα βιβλία (φιλαναγνωσία).

Όσον αφορά τα μεγαλύτερα και πιο σύνθετα εικονογραφημένα βιβλία (π.χ. λεξικά με εικόνες, εικονογραφημένες εγκυκλοπαίδειες), σημειώνουμε ότι τα βιβλία αυτά φαίνεται να είναι πιο εύληπτα καθώς οπτικοποιούν έννοιες που μπορεί να δυσκολεύουν τα παιδιά.

Τέλος, γονείς και παιδαγωγοί οφείλουν να έχουν κατά νου τη σημασία που έχει για το ίδιο το παιδί η εικόνα και η ζωγραφιά: το παιδί ζωγραφίζει κάτι για να εκφράσει αυτό που έχει στο μυαλό του, αυτό που δεν μπορεί να εκφράσει προφορικά ή γραπτά. Πολλές φορές, ακόμα και όταν έχει εμπλουτιστεί επαρκώς το λεξιλόγιό του και είναι σε θέση να μιλήσει ή ακόμα και να γράψει, προτιμά τη ζωγραφιά, προτιμά την εικόνα.

Σίσκου Γραμματία, εκπαιδευτικός, MSc Παιδικό Βιβλίο

 

*το συγκεκριμένο αντικείμενο στο οποίο το παιδί προσκολλάται και το οποίο δεν αποχωρίζεται, ειδικά στον ύπνο. Το παιδί αποζητά το αντικείμενο αυτό όταν βρεθεί σε στρεσογόνες καταστάσεις. Η απώλεια του προκαλεί έντονη δυσφορία, άγχος και κλάμα στο παιδί. Ο Winnicott αναφέρεται σε αυτό το αντικείμενο, με το οποίο το βρέφος δημιουργεί ένα δεσμό και μέσω του οποίου λαμβάνει ευχαρίστηση αλλά και καθησυχάζεται ως «μεταβατικό αντικείμενο». Επίσης, το αντικείμενο αυτό βοηθά το παιδί να αντέξει τον αποχωρισμό από τον γονιό (ειδικά κατά τον ύπνο) ενώ παράλληλα του μεταφέρονται από το παιδί καθησυχαστικές, σχεδόν μαγικές, ιδιότητες ως μέρος της προσπάθειας του παιδιού να ανεξαρτητοποιηθεί, να μάθει να ηρεμεί τον εαυτό του και σιγά σιγά να εσωτερικεύσει αυτή την ικανότητα για αυτό-καθησυχασμό αλλά και να δημιουργεί σχέσεις πλέον ως ξεχωριστό ον με άλλα αντικείμενα (έμψυχα/ άτομα ή άψυχα). Το μεταβατικό αντικείμενο είναι πολύ σημαντικό για την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού και αυτή η προσκόλληση στη βρεφική/νηπιακή ηλικία δεν πρέπει να ανησυχεί τους γονείς.

Ο καταιγισμός των τηλεοπτικών σειρών και η δυνατότητα να δει πολλά επεισόδιά τους κάποιος μέσω Internet είναι ένας από τους λόγους που έχει πέσει κατακόρυφα η ανάγνωση βιβλίων στις νεότερες ηλικίες και σ’ εκείνα τα στρώματα που έχουν την κουλτούρα και τις γνώσεις που επιτρέπουν την ανάγνωση κάποιου βιβλίου. Στα άλλα στρώματα που ρέπουν προς τα reality shows των ελληνικών καναλιών η πιθανότητα ανάγνωσης βιβλίου είναι πολύ χαμηλή.

Βιβλίο ή βίντεο; Δεν φταίει, όμως, μόνο το «Game of Thrones» και το «House of Cards». Με βάση τα βιογραφικά που βλέπω, αλλά και υποψηφίους που συναντώ, που είναι σε αναζήτηση δουλειάς, κάνω την υπόθεση ότι έχει παίξει ρόλο και η κατιούσα που έχει πάρει η ελληνική εκπαίδευση. Έχω συζητήσει και συνεχίζω να το συζητώ με πολλά νέα παιδιά. Μέσα από αυτές τις συζητήσεις έχω φθάσει κι εγώ στο συμπέρασμα πως δεν μετράει μόνο πόσα βίντεο βλέπουν, ούτε πόσα πτυχία έχουν πάρει. Αν δεν διαβάζουν μεγάλα κείμενα και βιβλία, αυτό θα το βρουν μπροστά τους – είναι κάτι που τους κοστίζει ήδη και δεν το γνωρίζουν. Κάποιοι θα πουν ότι οι απόψεις μου είναι αντιλήψεις μιας γενιάς που έζησε πριν λάμψει το βίντεο και ότι πλέον δεν χρειάζεται μια νέα να διαβάζει βιβλία (ή μεγάλα κείμενα) για να έχει επαγγελματική πρόοδο ή να αντιμετωπίσει θέματα που την απασχολούν προσωπικά (π.χ. η ισορροπία δουλειάς/προσωπικής ζωής, η μοναξιά, ο έρωτας κ.λπ.). Θα είμαι απόλυτος και θα πω ότι είναι μεγάλη πλάνη μια τέτοια πεποίθηση.

Οι συνέπειες φαίνονται και σε πολύ πρακτικό επίπεδο. Είναι πολύ δύσκολο, άτομα που δεν διαβάζουν, να μπορούν να σκαρώσουν στοιχειώδη κείμενα, κάτι που χρειάζεται σε πολλές δουλειές: στον μηχανικό που πρέπει να υποβάλει μια έκθεση ή και στον υπάλληλο ξενοδοχείου ή εστιατορίου που πρέπει να επικοινωνήσει για να βρει πελάτες. Παρατηρώ, ειδικά σε ηλικίες κάτω των 35 ετών, ότι η σχέση με τη γλώσσα είναι ολοένα χαλαρότερη, ανοργάνωτη. Όχι μόνο δεν υπάρχει αγάπη για το «μακρύ κείμενο» (long-form text) αλλά υπάρχουν μεγάλα κενά ακόμα και σε άτομα που έχουν εργαστεί σε επαγγέλματα που συνδυάζονται με τη γραφή.

matilda1

Ξέρω, προτιμάτε να βλέπετε βίντεο από το να διαβάζετε βιβλία. Βίντεο με πλοκή, βίντεο διδακτικά, βιντεοπαιχνίδια, animation. Με δυο λόγια, αν η επιδίωξή σας είναι η γνώση, τότε δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα τα βίντεο να υποκαταστήσουν τα βιβλία (έντυπα ή ηλεκτρονικά, δεν έχει σημασία): τα βίντεο είναι πιο ακριβές παραγωγές, αλλά ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι πολλοί χαρισματικοί ως προς τη γνώση άνθρωποι δεν είναι περφόρμερ, είναι πιο μεταδοτικοί «όταν εκφράζονται με γραπτό λόγο, έστω με πολλές εικόνες, παρά να μιλάνε σε βίντεο».

Ναι, το κείμενο και οι λέξεις εκδικούνται όλους όσοι τα τελευταία χρόνια παρασύρθηκαν από την ευκολία της εικόνας και μπέρδεψαν τη χρησιμότητα του βίντεο με την ανύπαρκτη δυνατότητά του να υποκαταστήσει κάθε κείμενο. Όπως είπε κάποιος, ένα βιβλίο έχει τη δυνατότητα να σου αλλάξει τη ζωή. Η πιθανότητα να συμβεί αυτό από μια τηλεοπτική σειρά ή μια ταινία ή ένα βίντεο στο YouTube είναι πολύ μικρότερη. Αυτός που διαβάζει ένα βιβλίο για επαγγελματικούς λόγους ή για απόλαυση έχει τη δυνατότητα να κρατήσει σημειώσεις, να σημειώσει εδάφια, να τα στείλει σε φίλους, να επανέλθει αργότερα για να τα ξαναδεί, να τα επικαλεστεί σε ένα δικό του γραπτό, σε μια δημόσια τοποθέτηση. Ξέρω ότι εδώ έχουμε ένα πρόβλημα: οι περισσότεροι δεν έχουμε πλέον την ικανότητα να συγκεντρωθούμε αρκετά για να διαβάσουμε ένα ολόκληρο βιβλίο, έστω των 100 σελίδων.

Το Facebook «καταπίνει» και τα βιβλία. Η ωμή διάσταση αυτού εδώ του άρθρου είναι η εξής: αν θέλετε να επιπλεύσετε σ’ αυτήν τη καθίζηση της μεσαίας τάξης, θα ‘ναι πιο εύκολο αν διαβάζετε βιβλία και, ως εκ τούτου, εφόσον ενισχύετε και τη δυνατότητά σας να επικοινωνείτε γραπτώς. Αν ψάχνετε κάποια άλλη, πιο ευγενή έννοια, πέρα από την επαγγελματική επιτυχία ή τις οικονομικές απολαβές, τότε συγκρατήστε ότι ο χορός των πολλών λέξεων, η απόλαυση του κειμένου, δεν μπορούν να υποκατασταθούν ούτε από την ακατάσχετη κατανάλωση βίντεο κάθε μορφής, ούτε με την επένδυση του χρόνου στα social media. Τα τελευταία όντως έχουν και κάποιο κείμενο, αλλά σταδιακά ενδίδουν περισσότερο σε υπερβολική χρήση βίντεο, φωτογραφίας, αν και δεν είναι αυτό το κύριο ζήτημά τους: η πιο προβληματική πλευρά τους είναι ότι εθίζουν τον κόσμο σε fast food, σε διατροφή με σνακ. Γρήγορα, εύκολα, εύπεπτα και με ολοένα μεγαλύτερη γκετοποίηση ανάμεσα σε άτομα που έχουν ίδιες απόψεις μ’ εμάς.

Μήπως είναι ρομαντικά όλα αυτά;

Μμμμ, μάλλον όχι. Α, να κάνουμε και μια εξήγηση. Σε αυτό το άρθρο θεωρούμε «βιβλίο» κάθε long-form text. Υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια δωρεάν στο Internet, ιδίως για επιστημονικά, τεχνικά, κοινωνικά θέματα. Η καθίζηση της ανάγνωσης «βιβλίων» έχει συμπέσει με την άνοδο του φόβου, του θυμού, των τυφλών αντιδράσεων των ευρέων στρωμάτων. Να δώσουμε κάποιο δίκιο, πάντως, σε όσους έχουν αλλεργία με την ανάγνωση. Αυτό φαίνεται από τούτο το άρθρο, όπου η συγγραφέας συστήνει: «Μην κάνετε σχέση με κάποιο πρόσωπο που διαβάζει», γιατί, όπως εξηγεί, αυτό είναι ένα επικίνδυνο άτομο. Επικίνδυνο για όσους αφιερώνουν τον χρόνο τους σε όλο αυτό το μείγμα (πολλά βίντεο, αρκετό αλκοόλ, μπόλικα social media) που έχει συμβάλει στον θυμό, στην παθητικότητα και στην αντιερωτική διάθεση…

Πηγή: www.lifo.gr

pizap.com14694353067251Τα «καλύτερα εκατό» του 20ου αιώνα, όπως ψηφίστηκαν την άνοιξη του 1999 μέσα από ειδική διαδικασία που συνδιοργάνωσαν η γαλλική αλυσίδα Fnac και η Παρισινή εφημερίδα Le Monde (Λε μοντ).

 

1     Ο Ξένος (L’Étranger)    Αλμπέρ Καμύ    1942
2     Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (À la recherche du temps perdu)    Μαρσέλ Προυστ    1913–1927
3     Η Δίκη (Der Prozess)    Φραντς Κάφκα    1925
4     Ο Μικρός Πρίγκιπας (Le Petit Prince)    Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ    1943
5     Η ανθρώπινη μοίρα (La Condition humaine)    Αντρέ Μαλρώ    1933
6     Ταξίδι στο τέλος της νύχτας (Voyage au bout de la nuit)    Λουί-Φερντινάντ Σελίν    1932
7     Τα Σταφύλια της Οργής (The Grapes of Wrath)    Τζον Στάινμπεκ    1939
8     Για ποιον χτυπά η καμπάνα (For Whom the Bell Tolls)    Έρνεστ Χέμινγουεϊ    1940
9     Ο μεγάλος Μώλν (Le Grand Meaulnes)    Αλαίν-Φουρνιέ    1913
10    Ο αφρός των ημερών (L’Écume des jours)    Μπορίς Βιάν    1947
11    Το δεύτερο φύλο (Le Deuxième Sexe)    Σιμόν ντε Μποβουάρ    1949
12    Περιμένοντας τον Γκοντό (En attendant Godot)    Σάμιουελ Μπέκετ    1952
13    Το Είναι και το Μηδέν (L’Être et le Néant)    Ζαν-Πωλ Σαρτρ    1943
14    Το όνομα του ρόδου (Il nome della rosa)    Ουμπέρτο Έκο    1980
15    Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ (Архипелаг ГУЛАГ)    Αλεξάντρ Ισάγεβιτς Σολζενίτσιν    1973
16    Λόγια (Paroles)    Ζακ Πρεβέρ    1946
17    Αλκοόλ (Alcools)    Γκιγιώμ Απολλιναίρ    1913
18    Ο μπλε Λωτός ή Οι περιπέτειες του Τεντέν στην Άπω Ανατολή (Le Lotus bleu ou Les aventures de Tintin, reporter, en Extrême-Orient)    Ερζέ    1936
19    Το ημερολόγιο (Het Achterhuis)    Άννα Φρανκ    1947
20    Θλιβεροί Τροπικοί (Tristes Tropiques)    Κλοντ Λεβί-Στρος    1955

21    Θαυμαστός καινούργιος κόσμος (Brave New World)    Άλντους Χάξλεϋ    1932
22    1984    Τζορτζ Όργουελ    1949
23    Αστερίξ ο Γαλάτης (Astérix le Gaulois)    Ρενέ Γκοσινί και Αλμπέρ Ουντερζό    1959
24    Η Φαλακρή Τραγουδίστρια (La Cantatrice chauve)    Ευγένιος Ιονέσκο    1952
25    Τρεις μελέτες για τη θεωρία της σεξουαλικότητας (Drei Abhandlungen zur Sexualtheorie)    Σίγκμουντ Φρόυντ    1905
26    Η Άβυσσος (L’Œuvre au noir)    Μαργκερίτ Γιουρσενάρ    1968
27    Λολίτα (Lolita)    Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ    1955
28    Οδυσσέας (Ulysses)    Τζαίημς Τζόυς    1922
29    Η Έρημος των Ταρτάρων (Il deserto dei Tartari)    Ντίνο Μπουτζάτι    1940
30    Οι κιβδηλοποιοί (Les Faux-monnayeurs)    Αντρέ Ζιντ    1925
31    Ο Ουσάρος στη στέγη (Le Hussard sur le toit)    Ζαν Ζιονό    1951
32    Η ωραία του κυρίου (Belle du Seigneur)    Αλμπέρ Κοέν    1968
33    Εκατό Χρόνια Μοναξιάς (Cien años de soledad)    Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες    1967
34    Η βουή και η μανία (The Sound and the Fury)    Γουίλιαμ Φώκνερ    1929
35    Τερέζ Ντεκερού (Thérèse Desqueyroux)    Φρανσουά Μωριάκ    1927
36    Η Ζαζί στο μετρό (Zazie dans le métro)    Ρεϊμόν Κενώ    1959
37    Σύγχυση αισθημάτων (Verwirrung der Gefühle)    Στέφαν Τσβάιχ    1927
38    Όσα Παίρνει ο Άνεμος (Gone with the Wind)    Μάργκαρετ Μίτσελ    1936
39    Ο εραστής της Λαίδης Τσάτερλυ (Lady Chatterley’s Lover)    Ντ. Χ. Λώρενς    1928
40    Το μαγικό βουνό (Der Zauberberg)    Τόμας Μαν    1924

41    Καλημέρα θλίψη (Bonjour tristesse)    Φρανσουάζ Σαγκάν    1954
42    Η σιωπή της θάλασσας (Le Silence de la mer)    Βερκόρ    1942
43    Ζωή: Οδηγίες χρήσεως (La Vie mode d’emploi)    Ζωρζ Περέκ    1978
44    Το Σκυλί των Μπάσκερβιλ (The Hound of the Baskervilles)    Άρθουρ Κόναν Ντόυλ    1901–1902
45    Κάτω από τον ήλιο του Σατανά (Sous le soleil de Satan)    Ζωρζ Μπερνανός    1926
46    Ο υπέροχος Γκάτσμπυ (The Great Gatsby)    Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ    1925
47    Το Αστείο (Žert)    Μίλαν Κούντερα    1967
48    Η περιφρόνηση (Il disprezzo)    Αλμπέρτο Μοράβια    1954
49    Ο Φόνος του Ρότζερ Άκροϋντ (The Murder of Roger Ackroyd)    Αγκάθα Κρίστι    1926
50    Νάντια (Nadja)    Αντρέ Μπρετόν    1928
51    Aurélien (Γαλλικά) (Aurélien)    Λουί Αραγκόν    1944
52    Το ατλαζένιο γοβάκι (Le Soulier de satin)    Πωλ Κλωντέλ    1929
53    Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα (Sei personaggi in cerca d’autore)    Λουίτζι Πιραντέλλο    1921
54    Η Άνοδος του Αρτούρο Ούι(Der aufhaltsame Aufstieg des Arturo Ui)    Μπέρτολτ Μπρεχτ    1959
55    Παρασκευάς ή στις μονές του Ειρηνικού (Vendredi ou les Limbes du Pacifique)    Michel Tournier    1967
56    Ο Πόλεμος των Κόσμων (The War of the Worlds)    Χ. Τζ. Γουέλς    1898
57    Αν αυτός είναι ένας άνθρωπος (Se questo è un uomo)    Πρίμο Λέβι    1947
58    Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών (The Lord of the Rings)    Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν    1954–1955
59    Τ’ ακροβλάσταρα του αμπελιού (Les Vrilles de la vigne)    Κολέτ    1908
60    Των Αλγηδόνων πρωτεύουσα (Capitale de la douleur)    Πωλ Ελυάρ    1926
61    Μάρτιν Ήντεν (Martin Eden)    Τζακ Λόντον    1909
62    Η Μπαλάντα της Αλμυρής Θάλασσας (Una ballata del mare salato)    Ούγκο Πρατ    1967
63    Ο βαθμός μηδέν της γραφής (Le degré zéro de l’écriture)    Ρολάν Μπαρτ    1953
64    Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ (Die verlorene Ehre der Katharina Blum)    Χάινριχ Μπελ    1974
65    Η ακτή των σύρτεων (Le Rivage des Syrtes)    Ζυλιάν Γκρακ    1951
66    Οι λέξεις και τα πράγματα (Les Mots et les Choses)    Μισέλ Φουκώ    1966
67    Στο Δρόμο (On the Road)    Τζακ Κέρουακ    1957
68    Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον (Nils Holgerssons underbara resa genom Sverige)    Σέλμα Λάγκερλεφ    1906–1907
69    Ένα δωμάτιο ολόδικό του (A Room of One’s Own)    Βιρτζίνια Γουλφ    1929
70    Τα χρονικά του Άρη (The Martian Chronicles)    Ρέι Μπράντμπερι    1950
71    Το μακρύ ταξίδι στη μοναξιά της Λόλα Στάιν (Le Ravissement de Lol V. Stein)    Μαργκερίτ Ντυράς    1964
72    Η αναφορά (Le Procès-verbal)    Ζαν-Μαρί Γκυστάβ Λε Κλεζιό    1963
73    Τροπισμοί (Tropismes)    Ναταλί Σαρρότ    1939
74    Ημερολόγιο 1877-1910 (Journal, 1887–1910)    Jules Renard    1925
75    Λόρδος Τζιμ (Lord Jim)    Τζόζεφ Κόνραντ    1900
76    Γραπτά (Écrits)    Ζακ Λακάν    1966
77    Το θέατρο και το είδωλό του (Le Théâtre et son double)    Αντονέν Αρτώ    1938
78    Πέρασμα για το Μανχάτταν (?) (Manhattan Transfer)    Τζον Ντος Πάσος    1925
79    Μυθοπλασίες (Ficciones)    Χόρχε Λουίς Μπόρχες    1944
80    Μοραβαζίν (Moravagine)    Mπλεζ Σαντράρ    1926

81    Ο στρατηγός της στρατιάς των νεκρών (Gjenerali i Ushtrisë së vdekur)    Ισμαήλ Κανταρέ    1963
82    Η εκλογή της Σόφι (Sophie’s Choice)    Γουίλιαμ Στάιρον    1979
83    Ρομανθέρο Χιτάνο (Τσιγγάνικο τραγουδιστάρι) (Romancero gitano)    Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα    1928
84    Πέτρος ο Λεττόνος (Pietr-le-Letton)    Ζωρζ Σιμενόν    1931
85    Παναγία των λουλουδιών (Notre-Dame-des-Fleurs)    Ζαν Ζενέ    1944
86    Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες (Der Mann ohne Eigenschaften)    Ρόμπερτ Μούζιλ    1930–1932
87    Πάθος και μυστήριο (Fureur et mystère)    René Char    1948
88    Ο φύλακας στη σίκαλη (The Catcher in the Rye)    Τζ. Ντ. Σάλιντζερ    1951
89    Όχι ορχιδέες για την Μις Μπλάντις (No Orchids For Miss Blandish)    Τζέιμς Χάντλεϊ Τσέιζ    1939
90    Μπλέηκ και Μόρτιμερ (Blake et Mortimer)    Edgar P. Jacobs    1950
91    Οι Σημειώσεις του Μάλτε Λάουριτς Μπρίγκε (Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge)    Ράινερ Μαρία Ρίλκε    1910
92    Τροποποίηση (La Modification)    Μισέλ Μπυτόρ    1957
93    Η καταγωγή του ολοκληρωτισμού (The Origins of Totalitarianism)    Χάνα Άρεντ    1951
94    Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα (Мастер и Маргарита)    Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ    1967
95    Η Ρόδινη Σταύρωση (The Rosy Crucifixion)    Χένρυ Μίλλερ    1949–1960
96    Ο μεγάλος ύπνος (The Big Sleep)    Ραίημοντ Τσάντλερ    1939
97    Amers (Ορόσημα) (?)    Σαιν-Ζον Περς    1957
98    Gaston    André Franquin    1957
99    Κάτω από το ηφαίστειο (Under the Volcano)    Malcolm Lowry    1947
100    Τα παιδιά του μεσονυκτίου (Midnight’s Children)    Σαλμάν Ρουσντί    1981

top-10-books-a

Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο κατάλογος με τα 10 ευπώλητα βιβλία των 50 τελευταίων ετών, παγκοσμίως:

1. The Bible

3.9 δισεκατομμύρια αντίτυπα έχουν πουληθείholy-bible-cover

2. Quotations from the Works of Mao Tse-tung

820 εκατομμύρια αντίτυπα έχουν πουληθεί

Quotations_from_Chairman_Mao_Tse-Tung_bilingual

3. Harry Potter (συγγραφέας: J. K. Rowling)

400 εκατομμύρια αντίτυπα έχουν πουληθεί

Harry01english

4. Lord of the Rings (συγγραφέας: J. R. R. Tolkien)

103 εκατομμύρια αντίτυπα έχουν πουληθεί

lord_of_the_rings_book_cover

5. The Alchemist (συγγραφέας: Paulo Coelho)

65 εκατομμύρια αντίτυπα έχουν πουληθεί

the-alchemist

6. The Da Vinci Code (συγγραφέας: Dan Brown)

57 εκατομμύρια αντίτυπα έχουν πουληθείThe-DaVinci-Code_novel

7. Twilight – The Saga (συγγραφέας: Stephenie Meyer)

43 εκατομμύρια αντίτυπα έχουν πουληθείtwilight-saga

8. Gone With the Wind (συγγραφέας: Margaret Mitchell)

33 εκατομμύρια αντίτυπα έχουν πουληθείgone-with-the-wind-mitchell-margaret

9. Think and Grow Rich (συγγραφέας: Napoleon Hill)

30 εκατομμύρια αντίτυπα έχουν πουληθείThink-and-Grow-Rich

10. Diary of Anne Frank (συγγραφέας: Anne Frank)

27 εκατομμύρια αντίτυπα έχουν πουληθείanne-frank-book

πηγή: από τις 4 στις 5

Πώς θα σας φαινόταν αν το πρωί που πηγαίνατε για να πάρετε το λεωφορείο αντί για την παραδοσιακή στάση βλέπατε μπροστά σας ένα περιποιημένο στεγασμένο χώρο, μια όμορφη βιβλιοθήκη και πολλά βιβλία και εφημερίδες για ανάγνωση;

 

σταση6    stasi-bibliothiki

Αυτήν την εικόνα συνάντησαν σήμερα το πρωί οι επιβάτες στην κεντρική στάση της γραμμής 64 που συνδέει το Φίλυρο με τη Θεσσαλονίκη. Στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο της στάσης είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν το βιβλίο που ήθελαν και να «γεμίσουν» τον χρόνο αναμονής τους μέχρι να έρθει το λεωφορείο της γραμμής, αλλά και κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Γρήγορα και χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες, σε μια πρωτοποριακή πρωτοβουλία πολιτισμού και φιλαναγνωσίας που ξεκίνησε στο Φίλυρο ο δήμος Πυλαίας – Χορτιάτη, δημιουργώντας την πρώτη πανελλαδικά «Στάση Λεωφορείου – Βιβλιοθήκη» σε συνεργασία με την Κίνηση Επικοινωνίας Πολιτών Φιλύρου.

Ο χώρος διαμορφώθηκε κατάλληλα με αρχιτεκτονικές και εικαστικές παρεμβάσεις: Ένα έπιπλο βιβλιοθήκης σε μορφή «δένδρου», παγκάκι αναμονής, πολλές πρωτότυπες θέσεις διάθεσης εφημερίδων και περιοδικών, αλλά και κατάλληλη βαφή όπως αυτή της οροφής που προσομοιάζει με ουρανό.Τα βιβλία είναι προσφορά της δημοτικής βιβλιοθήκης, της ένωσης λογοτεχνών, των πολιτιστικών συλλόγων του δήμου, αλλά και απλών πολιτών που τοποθετούν τα βιβλία τους στα ράφια της βιβλιοθήκης δίχως την παραμικρή γραφειοκρατία, ώστε να είναι πάντοτε γεμάτη. Παράλληλα είναι δυνατή και η ανάγνωση της καθημερινότητας από εφημερίδες και έντυπα ενημέρωσης και πολιτισμού.

Πρόκειται για μια πρωτοβουλία του δήμου μας σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο «Κίνηση Επικοινωνίας Πολιτών Φιλύρου» που γίνεται για πρώτη φορά στην πατρίδα μας, ενώ το επόμενο διάστημα το ιδιαίτερο αυτό πολιτιστικό ραντεβού θα επεκταθεί και σε άλλες στάσεις στο Φίλυρο, αλλά και σε άλλες περιοχές του δήμου μας.

 

 πηγή: http://parallaximag.gr/thessaloniki/maties-ston-poli/enas-dimos-kani-ti-diafora