Άρθρα

κάνε κλικ για να επισκεφθείς τον ιστοχώρο

κάνε κλικ για να επισκεφθείς τον ιστοχώρο

Ένας νέος ιστοχώρος με πλούσιο υλικό για την παιδαγωγική δημιουργική αξιοποίηση του παραμυθιού της Σταυρούλας Λιανού. Για την ώρα φιλαναγνωσίας μπορείτε να βρείτε φύλλα εργασίας, προτάσεις για το θεατρικό παιχνίδι, κατασκευές και πολλές πολύτιμες προτάσεις.

Επισκεφθείτε και τη σελίδα fb, κάνοντας κλικ εδώ

CYMERA_20160531_213445Η νέα παιδική ιστορία της Σταυρούλας Λιανού, «Η χώρα από παγωτό», είναι μια εικονογραφημένη φανταστική περιπέτεια, με ζωγραφιές του Διονύση Ματαράγκα, με πρωταγωνιστές τον Βασιλιά Λιχουδένιο και τον Πρίγκιπα από την Ονειρεμένη.

Ο βασιλιάς Λιχουδένιος ονειρεύεται
μια χώρα από παγωτό και από γλυκίσματα σωρό!
Το όνειρό του θα πραγματοποιηθεί,
αλλά μήπως κάτι στη χώρα αυτή συμβεί;
Ο πρίγκιπας απ’ την Ονειρεμένη
θα τον βοηθήσει να καταλάβει τι συμβαίνει;
Ο βασιλιάς, τη δική σου βοήθεια θα ζητήσει,
τη λύση τη σωστή, για ν’ αποφασίσει!
Θα τον βοηθήσεις;

Αγοράστε το βιβλίο μέσω του αυτοματοποιημένου συστήματος πώλησης της ιστοσελίδας fylatos.com, προσθέτοντας το στο καλάθι ή με τηλεφωνική παραγγελία στο 2310-821622. Τα μεταφορικά είναι ΔΩΡΕΑΝ για όλη την Ελλάδα και για 62 χώρες του εξωτερικού.

Λίγα λόγια για τους δημιουργούς

Η Σταυρούλα Λιανού κατάγεται από την Καλαμάτα. Είναι εκπαιδευτικός Τεχνολόγος Πολιτικός Μηχανικός και κάτοχος μεταπτυχιακού στην Ειδική Εκπαίδευση.
Της αρέσει να διαβάζει, να γράφει και να δημιουργεί με διάφορα υλικά. Έχει ασχοληθεί με το θεατρικό παιχνίδι και την περιβαλλοντική εκπαίδευση. Της αρέσει να ταξιδεύει και ονειρεύεται ευτυχισμένους ανθρώπους σε χώρες γλυκές, φτιαγμένες από παγωτό…

Ο Διονύσης Ματαράγκας κατάγεται από τη Ζάκυνθο. Αποφοίτησε από το τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του ΑΠΘ, από το εργαστήριο του Ι. Φωκά.
Έχει κάνει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι μέλος της ομάδας «Τσιριτσάντσουλες» όπου σχεδιάζει θεατρικά σκηνικά και μάσκες και είναι δημιουργός δύο ταινιών μικρού μήκους: «REVANCHE» και «Το Κρυφτό». Έχει γράψει το κόμιξ «ΧΡΟΝΟΣ ΩΡΕΣ ΛΕΠΤΑ».
Του αρέσουν…τα παγωτά

 

21st-century-schoolsΟ σχολικός Διευθυντής είναι ο εμψυχωτής των δασκάλων, ο συντονιστής, ο μαέστρος. Προΐσταται με­ταξύ ίσων. Δεν έχει ευνοούμενους, διότι επιδιώκει να είναι η κεντρομόλος δύναμη του σχολείου και όχι η φυ­γόκεντρος. Είναι και αυτός δάσκαλος.

Είναι κρίμα να πιστεύεται ότι τα καθήκοντα του Διευθυντή της σχολικής μονάδας περιορίζονται στη διαχείριση της υπηρεσιακής αλληλογραφίας και των διαφόρων εγγράφων. Να νομίζεται ότι είναι εκεί για να σφραγίζει και να υπογράφει χαρτιά.

Είναι πλάνη να νομίζεται ότι ο Διευθυντής δεν έχει παιδαγωγική αποστολή. Και είναι θλιβερό να πι­στεύει κάτι τέτοιο και ό ίδιος. Διότι, στην πραγματικό­τητα, ο εργοδότης του δεν είναι αυτός που τον αμείβει οικονομικά. Εργοδότες του είναι οι μαθητές του, τα αθώα παιδιά. Για αυτά υπάρχει στη σχολική μονάδα. Για αυτά μοχθεί, ονειροπολεί και ονειρεύεται. Από αυτά αμείβεται, με το πολυτιμότερο νόμισμα, το αληθές χρυσίον, που είναι η ευγνωμοσύνη των παιδιών του και η υστεροφημία του.

Ο διευθυντής ασκεί χρηστή διαχείριση των δια­θέσιμων πόρων. Όχι των οικονομικών, αυτό είναι αυ­τονόητο. Ασκεί χρηστή διαχείριση των έμψυχων πόρων, που είναι οι υπόλοιποι δάσκαλοι και η προέκταση των δασκάλων, που είναι οι μαθητές. Οι τελευταίοι είναι η έμμονη ιδέα του διευθυντή.

Ο Διευθυντής είναι δάσκαλος με πολύχρονη δι­δακτική εμπειρία, επιτυχημένη και αναγνωρισμένη. Αν δεν είναι τέτοιος είναι, απλά, ένας φυτεμένος εγκάθε­τος γεμάτος συμπλέγματα και αδυναμίες. Και τότε είναι επιζήμιος. Δεν έχει να προσφέρει, εκτός από την αυτο­γελιοποίηση, τίποτε και σε κανέναν. Δεν μπορεί  να καταθέτει, την κάθε στιγμή, ταυ­τότητα δικαίου, αγαθή ψυχή, παιδεία και σεβασμό στον επιστήμονα και άνθρωπο δάσκαλο. Περνάει όλη του τη συμπεριφορά από το προσωπικό-πολιτικό-κομματικό σουρωτήρι. Τον ενδιαφέρουν οι ευεργέτες του και όχι το σχολείο. Στο σχολείο μοιράζει εύνοιες προς τους ομοϊδεάτες του.

Δύστυχο σχολείο…

Ο άξιος Διευθυντής, είναι εξ ορισμού ένας δημοκρατικός ηγέτης. Η έννοια της ηγεσίας έχει μεγάλη σημασία για την αποτελεσματι­κή διεύθυνση μιας σχολικής μονάδας.

Ως δημοκρατικός ηγέτης δε διατάζει. Ούτε θυ­ροκολλάει. Ούτε παρακαλάει.

Ως δημοκρατικός ηγέτης πείθει και με την πειθώ κατευθύνει.

Δημιουργεί οράματα και θέτει στόχους.

Μεταμορφώνει τη συνηθισμένη ζωή του σχολεί­ου σε ζωή με δημιουργική πνοή. Εν οραματίζεται και χτίζει το προφίλ του σχολείου του που θέλει να ξεχωρί­ζει από μακριά.

Ο Διευθυντής του σχολείου εμπνέει σιγουριά και ασφάλεια στο εκπαιδευτικό προσωπικό. Κατευθύ­νει χωρίς να θέτει περιορισμούς. Στηρίζει και ενθαρρύ­νει τις πρωτοβουλίες των δασκάλων του. Τις εμπνευ­σμένες ιδέες τις κάνει φανοστάτες για να τις βλέπουν και οι άλλοι. Συγχαίρει και ευχαριστεί το δάσκαλο. Του χτυπάει την πλάτη φιλικά, συναδελφικά, στοργικά. Και ξέρει καλά ότι ο δάσκαλός του το καλοδέχεται.

Η διαχείριση ανθρώπων δεν περιορίζεται σε διευθέτηση των καθημερινών προβλημάτων ρουτίνας. Διαχείριση ανθρώπων είναι η άριστη αξιοποίηση των προσωπικοτήτων τους με συνεπαγόμενο όφελος την αύξηση της παραγωγικότητας και τη βελτίωση της ποι­ότητας. Είναι η δημιουργία του τελικού αποτελέσμα­τος, που είναι η καλλιέργεια των παιδικών ψυχών, ο γνωστικός τους εξοπλισμός και ο διαποτισμός τους με πανανθρώπινες αξίες. Είναι η ωρίμανσή τους σε έναν γλυκό και μοναδικό καρπό. Τον καρπό της ψυχικής και πνευματικής καλλιέργειας.

Με τη συμπεριφορά και τον χαρακτήρα του, ο χαρισματικός Διευθυντής δημιουργεί το υπόστρωμα, το γόνιμο έδαφος, όπου θα αναπτυχθεί ένας αντίστοιχα παραγωγικός και αποδοτικός σύλλογος διδασκόντων. Οι δάσκαλοι επιζητούν τη ζεστή ανθρώπινη σχέση. Ο Διευθυντής δίνει ένα ευρύτερο νόημα στην καθημερινή τους ζωή. Επιζητά την απόλυτη ψυχική επικοινωνία με­ταξύ τους. Διαισθάνεται, από ένστικτο, ότι η επικοινω­νία αυτή θα μεταφερθεί και στη σχολική τάξη, όπου θα γίνει αγωγός και γέφυρα επικοινωνίας με τους μαθητές.

Η δημιουργία του οράματος της σχολικής μονά­δας έχει ήδη θεμελιωθεί. Και είναι το αποτέλεσμα της αμφίδρομης σχέσης μεταξύ όλων: διευθυντή, δασκά­λων, μαθητών.

Απόσπασμα από το βιβλίο της Παππά Άννας «Ο αληθινός Δάσκαλος» που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Φυλάτος το 2014.

Αγοράστε το  έντυπο ή ebook  μέσω του αυτοματοποιημένου συστήματος πώλησης της ιστοσελίδας μας, προσθέτοντας το στο καλάθι ή με τηλεφωνική παραγγελία στο 2310-821622. Τα μεταφορικά είναι ΔΩΡΕΑΝ για όλη την Ελλάδα και για 62 χώρες του εξωτερικού.

Έγραψαν για το βιβλίο: βιβλιοπαρουσίαση kidsgo.com.cy,  «Πέρασμα πάνω από τη φθορά» Δρ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Α. ΔΡΟΓΙΔΗΣ

 

Την ευκαιρία να περιηγηθούμε στις εγκαταστάσεις του Ευρωπαϊκού Εργαστηρίου Σωματιδιακής Φυσικής, CERN, στη Γενεύη μας δίνει για ακόμα μια φορά η Google -μετά τα νησιά Galapagos μέσω της υπηρεσίας Google Street View.

Μεταξύ άλλων μπορείτε να δείτε τα εργαστήρια, τα κέντρα ελέγχου, τα υπόγεια τούνελ, τον περιβόητο επιταχυντή Large Hadron Collider (LHC) και τους ανιχνευτές ATLAS και Alice. Για να καταγράψει όλες αυτές τις εικόνες, η ομάδα του Google Street View συνεργάστηκε το 2011 με το CERN για δύο εβδομάδες.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να το επισκεφτούν από εδώ.
cern1πηγή: techgear

To  «Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι» πρωτοδημοσιεύτηκε το 1949 και αποτελεί μία από τις 87 Ιστορίες του κ. Κόινερ που έγραψε ο Μπρεχτ στη διάρκεια 30 χρόνων (1926-1956). O κεντρικός ήρωας κ. Κόινερ είναι ένας «σκεπτόμενος άνθρωπος» που τον ενδιαφέρει η ανάλυση της πραγματικότητας που τον περιβάλλει, με κριτική ματιά. Το συγκεκριμένο ανήκει στον τύπο της «ιστορίας με ζώα», που λειτουργεί σαν παραβολή, σαν αλληγορία, για να ελέγξει την κοινωνική «δυστοπία». Ο Μπρεχτ χρησιμοποιεί τρόπους του χιούμορ, πιο συγκεκριμένα τα μέσα της ειρωνείας και της σάτιρας, δείχνοντας έτσι πως η κωμική προσέγγιση της κοινωνικής αγριότητας, η γελοιοποίησή της με άλλα λόγια, μπορεί να είναι ένα παιγνιώδες αλλά σοβαρό κέντρισμα για πολιτική σκέψη και κριτική «θέση» απέναντι στα πράγματα.

Ένα πιθανό βοήθημα για εκπαιδευτικούς που εφαρμόζουν προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης

Πηγή:  The Story of Stuff Project

FlyingDancingFingersΤο παιδί θαύμα η Αντόρα Σβίτακ λέει πως ο κόσμος χρειάζεται «παιδαριώδη» σκέψη: τολμηρές ιδέες, τρελή φαντασία και κυρίως αισιοδοξία. Τα μεγάλα όνειρα των παιδιών αξίζουν μεγάλες προσδοκίες, λέει, ξεκινώντας από την προθυμία των ενηλίκων να μάθουν από τα παιδιά όσο το να θέλουν να τα διδάσκουν. Η κοπέλα αυτή που είναι μόλις 14 ετών, έγινε συγγραφέας όταν ήταν 5 ετών.

 300004_388915751190701_832203932_nΤο ζήτημα είναι το πάντρεμα του βιβλίου με τα νέα μέσα που μας παρέχει τα τελευταία χρόνια η τεχνολογία.  Τα ερωτήματα είναι πολλά: θα εξαφανιστούν τα “χάρτινα” παραμύθια; Είναι καλό μια ιστορία να παρέχει στοιχεία αλληλεπίδρασης στο παιδί, κι αν ναι μέχρι πιο σημείο; Που σταματά μια εφαρμογή να θεωρείται παραμύθι και που ξεκινά η “διαδραστική ταινία”;